KongFoeTse noemde dit ideaal: REN 'edel'/'waardig'

Confucius gebruikte 't woord REN dat oorspronkelijk 'edel' of 'waardig' betekende, maar dat in zijn tijd inmiddels al gewoon de betekenis had van 'menselijk'! Sommige geleerden hebben betoogd dat de basisbetekenis van 'ren' ook wel 'zachtheid'/'plooibaarheid' was. Maar hij weigerde steevast om dit "REN" nader te definiëren, omdat 't vlg. HEM niet goed kon worden ondergebracht in één v/d vertrouwde cate-gorieën: 't kon, naar hij meende, alleen begrepen worden door iemand die 't perfect in praktijk bracht en was dan dus ook eigenlijk echt [helemaal] niet zo goed te bevatten voor iemand 'die dat níet deed'?! Iemand die zich 'altijd & overal' met ren gedroeg zou 'n JUNZI, 'n "gerijpt mens" zijn. Anyways, compassie was dus niet los te zien van 't mens-zijn (mensworden): de ware mens werd zo dan ook NIET GEDREVEN door eigenbelang, maar was voortdurend 'op anderen' gericht. De gedisciplineerde beoefening van SJOE voerde je naar 'n dimensie in je ervaring die transcendent was, omdat ze VERDERGING dan 't egoïsme dat de meeste activiteiten v/d mens ken-merkt? De Boeddha {ongeveer 470 tot 390?} zou 't hiermee vast wel eens zijn geweest! HIJ beweerde dat hij 'n domein van heilige IN zichzelf had ontdekt dat hij NIRWANA noemde ('uitgeblust', omdat de hartstocht, de verlangens & 't eigenbelang waarvan hij tot dan toe in de ban was geweest, waren uitgedoofd 'als 'n vuur'! Hij stelde dat nirwana 'n volkomen natuurlijke toestand was & kon worden bereikt door iedereen die zijn leefregels i/d praktijk bracht: 'n centraal punt van die leefregel voor hem was de meditatie over 'de 4 onmetelijke krachten' v/d liefde die in alles & iedereen bestaat: MAITRI (liefdevolle betrokkenheid, 't verlangen om geluk te brengen aan alle levende wezens met bewustzijn; KAROENA (compassie), 't streven om alle levende wezens te bevrijden van hun pijn; MOEDITA (meevoelende vreugde); & tot slot OEPEKSJA (gelijkmoedigheid), 'n Reve wichtigheid die ons in staat stelt om altijd overal evenveel & zonder onder-scheid van 'alle levende wezens' te houden. DEZE TRADITIES HEBBEN DUS DE OPVATTING GEMEEN DAT COMPASSIE IETS NATUURLIJKS VOOR DE MENS IS EN DE MENSELIJKE AARD TEN VOLLE BEVREDIGING BIEDT! Met haar oproep om ons ego aan de kant te zetten & zo te kiezen voor 'n consistent meelevende aandacht voor anderen, leidt compassie ons naar 'n dimensie v/h bestaan die 'boven' onze dood-gewone, aan onszelf gebonden staat uitstijgt! ZOALS WE AL EERDER EN VAKER ZAGEN IN DE AFGELOPEN JAREN KWAMEN DIE DRIE MO-NOTHEISTISCHE RELIGIES TOT ONGEVEER VERGELIJKBARE CONCLUSIES? 't Feit dat dit ideaal bij al die religies onafhankelijk van elkaar weer naar voren komt, doet vermoeden dat 't afspiegeling is van iets wat essentieel is i/d structuur van ons mens-zijn/mens~worden ...