knock knock knocking on heaven's doors from inside

~*~
="Senkrecht von Oben?
De vraag naar een toets"=
~@~


HOOP doet leven,
hoe hoop ook is ingevuld!
Juergen Moltmanns 'heile Welt' maakte furore in de zestiger jaren van de vorige eeuw,
evenals de klasseloze maatschappij van de marxisten: verwachting doet wonderen.
Dat komt omdat het mensen zijn die verwachting koesteren, en mensen gaan op pad [zo schreef ik in die tijd in Hitweek {?}], als verbeelding hen aanspreekt.
Wat betreft de kracht van verbeelding maakt het dan ook geen verschil hoe ze is uitgedost.
Dat noopt tot de aantekening van het vorige mydiverhaaltje,
een caveat in termen van:
PAS OP!

Een utopie is een utopie,
en christelijk van aard of niet christelijk [or whatever]:
utopieen moet je niet willen realiseren, nooit.
"Stil maar wacht maar" brengt niet verder, maar een utopie tot werkelijkheid willen maken,
dat loopt helemaal verkeerd af.

Het visioen
van het Koninkrijk
der hemelen {Van "G D"} is van een voltage dat zijn weerga niet heeft,
maar wie van de aarde een perfecte hemel wil maken, maakt er vaak eerder een hel van.
Dat heeft de geschiedenis ons geleerd: er zijn meer mensen gedood door het geloof in de maakbaarheid van utopie, zegt Brodsky ergens [ik citeer verkort en uit het hoofd] dan door alle oorlogen tezamen,
en hij kon het weten, want moest zijn leven slijten in de Sowjet-Unie, onder het juk van de burgerlijke proletarische toekomstverwachting{en}: die versloeg haar miljoenen, ongemerkt, in een roes van zogenaamd idealisme, die al even ongemerkt omsloeg
in een roes van cynisme
[or worse]!


Hoe komt het,
schrijft Nadezda Mandelstam ergens,
dat we als jonge mensen zo gemakkelijk, zo graag en zo gewillig tot doden overgingen
ter wille van een idee?

Er zit niets anders op:
als elke verbeelding kan inspireren om aan de toekomst te werken, een nieuwe toekomst,
dan hebben we een toets nodig, die ons helpt om te kunnen onderscheiden tussen wat ons naar de hemel brengt of naar de hel: IS zo'n toets
ook echt te vinden?


Karl
[niet May of Marx maar] Barth gebruikt,
in zijn vroege werk, een formule die daarvoor uitstekend kan dienen.
Hij zocht naar wat 'senkrecht von Oben, als het ware als een blikseminslag in het menselijk bestaan
zou inslaan: "G D" 'zelf' die ingrijpt!
Hoe kwam hij aan
die term?

Ze was bedoeld
als een vertaling
van wat in het theologiejargon het 'eschaton' heet,
oorspronkelijk met de betekenis van het einde der tijden:
de 'eeuwige' "G D" grijpt in, en maakt een einde aan de tijd.
Maar je kunt 'eschaton' ook opvatten als de ingreep van de eeuwige G D HIER & NU:
de blikseminslag in mijn eigen bestaan,
senkrecht von Oben.


REGELRECHT VAN "G D"?


Barth bad
voor zijn 'bruine bonen',
en kon, dat bleek na verloop van jaren,
geen afscheid nemen van de christelijke geloofsleer,
en vond dat we het [i[senkrecht von Oben alleen maar in de verschijning van zijn Jezus Christos konden situeren: daar 'kwam G D op aarde', en DAT was het eschaton dan ook ECHT volgens hem?
Het betekende dat hij zijn oorspronkelijke greep losliet: kennisnemen van het feit dat de bliksem reeds
was in geslagen in Yehosjoea haNatsri/haMasjiach, kwam in de plaats van de directe inslag in het eigen leven: en dat komt dus weer neer op de herinvoering van een algemeen geldige leer, een orthodoxie;
niet voor niets heet de theologie van Barth in de Angelsaksische wereld dan ook neo-orthodoxie.
Van een senkrecht von Oben is eigen leven blijft dan op die manier in elke geval dus
niets meer over; het voor waar houden van een leer [met dogma's]
maakt christenen [helaas?]
christelijk!

Laten we
nog even teruggaan
naar die oorspronkelijke ingreep.
Zoek je naar iets dat ons kan richten,
iets met een Hoofdletter, dan vind je in de wereld van betekenis, in onze cultuur dus,
zeker sporen van wat van "BOVEN" komt [nog even volgens de terminologie van Barth],
maar ook dan nog zijn en blijven die zinverleningen
onze eigen producten.

Voor het senkrecht von Oben,
iets dat alle religies onder kritiek stelt [daar was het Barth dan ook vooral om te doen],
ook de christelijke [daar was hij halfslachtig in], dan moeten we - om in stijl te blijven =
van het product [de verbeelding] naar de producent:
naar onszelf,
want DAAR moet toch die blikseminslag te vinden zijn,
ALS ze tenminste meer betekent
dan alleen maar een theorie?



De verbeelding van onszelf,
OOK onze ontwerpen van een toekomstige wereld
zijn van onszelf.

Het enige dat niet van onszelf is,
dat we niet in de hand hebben maar dat ons in de hand probeert te krijgen,
is die blikseminslag.

Ik
zie haar
in de spraak
die uitgaat van een
mens die ons nodig heeft,
het onontkoombare oerwoord
dat onze woordenwereld
draagt
...

DIE
spraak
niet meer kunnen horen
of ons ervoor toesluiten
zet ons op het pad
van de onmens!

Maar
dat is alweer
een stap op een brug
te ver: laten we het in plaats van over de onmens,
in myDi maar liever houden bij onze hoofdfiguur ~
de mydimens?

Wijzelf
als scharnier
tussen g d
en chaos.

I have lived on the lip
Of insanity, wanting to know reasons,
Knocking on a door. It opens.
I've been knocking from the inside!

{RUMI}

engel

12 aug 2006 - bewerkt op 04 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende