knikkende mydiknieen {trillende oogleden} ........


In
zekere zin
zijn alle mensen
bezig om 't beste
van 't leven te maken.
Iedereen wil dat 't goed gaat
& de ene volgt 'n zwaar geestelijk pad
van meditatie, ascese, gebed, werk & studie,
terwijl de ander wel 's 'n boekje leest misschien
en/of er wel of niet allerlei meningen
op na wil houden
op de ene
of andere
wijze?

Volgens
deskundigen beperkt
men zich op 't pad van zelfverbetering
massaal tot 't lezen & praten erover! Het is dus 'n misvatting
om ervan uit te gaan dat degene die zich tot 'n boekje beperkt zich niet spiritueel
zou [kunnen] ontwikkelen. Volgens de overlevering was er 'n leerling van 'n profeet
die bij 't horen van de 'edele waarheden' over 't lijden & 't opheffen ervan
stante pede verlicht werd, terwijl z'n
trouwe secretaris pas na
dertig jaar oefenen
't licht
zag.

Niet
iedereen blijkt
per se te moeten
zweten om wijzer te worden.
Als er ooit misschien nog wel eens 'n pilletje op de markt komt
dat de door ons geschetste [gewenste] bewustzijnstoestanden kan opwekken ~
iets wat je nooit helemaal kunt uitsluiten ~ dan zou ik zo'n pilletje graag innemen
als 't echt zou helpen op 'de weg
die we moeten gaan'?

't
Blijft ondertussen
wel de vraag waarom de ene mens met weinig oefening wijzer kan worden,
terwijl de ander zich enorm inzet maar toch nog
blijkbaar zeer hardvochtig
& kortzichtig
blijft!

Dat
kan best
wel iets te
maken hebben met spiritueel
materialisme: dit huldigt de visie dat je met behulp van spirituele methoden alles zou kunnen krijgen,
als je het maar hard en lang genoeg zou blijven willen: rijkdom, macht, aanzien of wat jouw egocentrische
verlangens ook maar zouden zijn.
Voor hen is dus blijkbaar
'willen' ook
'kunnen'?

Maar
gelukkig staat
er hier 'n reddende engel
op wacht [en op ons te wachten]:
deze methoden werken niet echt!
Spiritueel-materialistische verlangens
komen uiteindelijk allemaal voort uit levens- & doodsangst?
Uit angst voor lijden, gebrek, armoede, ziekte, pijn, onkunde, onwetendheid, minderwaardigheidsgevoel!
Wie dat merkt, wordt daarom dan dus ook uitgedaagd
om wat verder te kijken dan alleen maar de botte
bevrediging van z'n eigen
egocentrische
verlangens.

Je
mag en
kunt dus best
wel optimistisch zijn over
het leven, waar en wanneer dan ook:
we zijn toegerust voor 't menselijk bestaan al vele duizenden jaren lang.
We hebben de mogelijkheid om ons te verzoenen met ziekte, ouderdom, dood en de onvoorspelbaarheid
van ons bestaan. Het gaat er mij dus niet om in de eerste plaats antwoorden te vinden op levensvragen,
zoals waarom we dood gaan en of er nog iets daarna is wel of niet.
Ik zoek naar de goede manier om met de realiteiten achter
de vragen om te gaan en dat kan door je houding blijven
veranderen: zo hebben de profeten voor ons ook hun
'inzichtmeditaties' ontwikkeld om die doodsangst
te kunnen aanvoelen, want pas als je die vorm
van angst onbevreesd tegemoet kunt treden,
kan je er vrede mee sluiten.
Met knikkende knieen en
standvastig probeer ik
de grote realiteiten
van het leven als
mijn komende
dood in de
ogen te
zien.

En
er vrede
mee te sluiten.
Zo was nu eenmaal
ook 't lot van alle grote &
kleine profeten, leerlingen, discipelen,
volgelingen aan aanhangers van alle richtingen
en stromingen die de mensheid heeft gekend in de afgelopen
duizenden jaren, ook charlatans & kwakzalvers zullen die weg moeten moeten gaan
of ze dat nu leuk vinden en op prijs stellen of niet!
Het heeft geen zin om anderen af te kraken &
te beschuldigen van onwil, onkunde, haat &
nijd, vooral niet wanneer die vooral uit
onszelf blijkt voort te komen?
Ieder moet dezelfde weg
leren gaan op z'n eigen
wijze als je tijd
van leven
hebt
...
29 nov 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende