kleine doosjes

Het
is de vraag
voor hoeveel aardbewoners
dat nu nog opgaat,
in Nederland is er ondertussen
al heel erg veel veranderd op dit gebied,
maar nog niet lang geleden was dat heel anders:
je medelandgenoten zorgden daar wel voor,
net zoals dat nu nog het geval is in vele landen
als je niet gaat emigreren of echt moeite doet
er verandering in aan te brengen
'wie of wat'
je bent.

Nu
is alles
mogelijk voor bijna
iedereen maar vroeger kon
je haast nergens heen:
niet naar boven of beneden
naar links of rechts: alles lag vast.
Jouw naam, je familie, wat je vader deed,
hoe je moeder heette, waar je op school ging of werkte,
buurten waarin je woonde en vooral die toessteen
of Nemesis van sociale [on]gelijkheid:
jouw accent &
woordkeus?

Dat alles
gleed van jongsaf aan
in al die menselijke computers ~
ter identificatie, herkenning/bevestiging!
Intussen werd er wel voldoende afstand gehouden op de meeste momenten,
er was altijd wel 'n soort van veiligsheids~ & gevarenzone waarbinnen je werd gelegitimeerd
en zo nodig teruggedreven, want wie uit z'n vakje brak,
werd nogal eens beschouwd als 'n groot gevaar voor de bestaande orde,
de ordelijke erkende status quo:
naar buiten toe leek alles hetzelfde
als het altijd al was geweest
en veranderde er haast niets
over 't algemeen:
je deed je best op school,
speelde al of niet enthousiast mee
met de lokale spelletjes & daaronder
groeide dan ook tegelijkertijd een wirwar van woelende verlangens
om eruit te breken & nu eindelijk eens echt te gaan ervaren hoe anderen leefden,
en wellicht allerlei onverwachte waarheden
te ontdekken.

Jouw
vakje kromp
in tot een cel,
die je afsloot van eindeloze verten,
onbekende plaatsen, vreemde mensen,
nieuwe leuker boeiender interessanter ervaringen:
tijd om er tussenuit te knijpen,
maar hoe?

Ik
ging met
de zogenaamde Operatie
Mobilisatie, een soort van 'evangelisatiebeweging'
naar Noord Italia bij de Waldenzen in 't oeroude Milano, Parma,
Bologna & Voghera op m'n 17de in 't
begin van de jaren zestig & kreeg
de smaak te pakken van 't
liften, lopen, zwerven & op
goed geluk rondreizen in
de omringende landen
en streken
...

De
rest is
al bekend en
veel eerder & vaker
beschreven in myDi gedurende
de afgelopen vier jaar:
de AKI in Enschede & kosthuis@Glanerbrug,
revalidatiecentrum De Hoogstraat in Leersum
[Colijns oude landhuis op de beboste heuvel],
oproep voor het vervullen der militaire dienstplicht in de eerste helft van die zestiger jaren
van de vorige eeuw, dienstweigeringsprocedures & de commissie ter toetsing van de aanwezigheid van het individuele geweten door 'deskundigen' en 't jarenlang heen en weer zwerven, lopen, liften,
varen, vliegen, klimmen & dalen tussen de Vale Ouwe, A'dam Groot Mokum,
't Midden Oosten tussen Hellas & Desjima, via Iran, Afghanistan,
Pakistan, all over India van Madras & Kerala tot Calcutta,
Varanasi/Benares, Kashmir & Himalayas & natuurlijk
Wladivostok/Birobeidjan & de zogenaamde heilige
landen aan beide zijden van 't riviertje de Yardeen
tussen de sneeuwwitte Hermon & Dode Zoutzee:
't diepste punt op aarde {400 meter onder de
zeespiegel}met de Zesdaagse in Petra &
Rabbat Ammon enzovoorts enzovoorts:
ik val in herhalings~
oefeningen!

Tot
straks of
laterz
...