klef of close

*

DE
hartslag van
de oerkracht voelen
we als we ons
ervoor kunnen open stellen:
zonder religieuze beleving geen religie ~
misschien is ze wel de kern ervan,
en toch lees je er
maar weinig
over?

EEN
week geleden
ben ik tijdens een fietstocht
door de natuur ergens gaan zitten,
zoals ik dat ook vaak doe op mijn wandelingen op zondagochtend.
Ik zag fluitekruid, rietkragen en door de bomen de horizon met verder weg gelegen bomen
en een torenspits in het dorp: ik hoorde vogels kwetteren in de bomen en kikkers in de sloot.
Boven mijn hoofd vloog een troep van tientallen 'gak-gak' roepende ganzen over.
En nadat hun geroep was weggestorven klonk er ook nog
een gekoekkoek terwijl het ene geluid
het andere volgde als een
niet-gecomponeerde
symfonie.

IK
voelde de wind
langs mijn hoofd waaien en de zon branden op mijn huid.
Er hingen geuren van kruiden, bloemen en gras.
Alle zintuigen werden
aangesproken.

DIT
leidde tot
de bijzondere ervaring getuige te zijn
van een krachtige oerorde die zichzelf voortdurend vernieuwt:
de paardebloem wordt een pluim en de wind verspreidt haar zaden over de omgeving
zodat er volgend jaar weer paardebloemen groeien ~ zoals dat ook vorig jaar ging!
De kracht van deze oerorde is ook in ons, jou en mij en iedereen, aanwezig?
Als ik dat besef, dan voel ik me verbonden met de natuur
waarin ik zit en ik realiseer me dat alles
tot de oerorde te herleiden is
en er ondergeschikt
aan is
...

DAN
voel ik me krachtig,
alsof ik er door wordt
opgeladen
...

~@~

WAAR
gaat dit over?
Onze wereld lijkt wel maakbaar,
maar we moeten ons conformeren aan die oerkracht!
Dat btekent bijvoorbeeld dat we geduld moeten hebben,
zoals het zaad van de paardebloem moet wachten,
omdat het pas volgend jaar
zal ontkiemen.

WE
moeten luisteren
naar het ritme
van de natuur en ons aanpassen ~~~
Al verblijvend in de natuur oefen ik hierin: dat neemt een heleboel stress weg ~
ik ben er veel rustiger door geworden.
Jaren geleden heb ik al afscheid genomen van de wereld van geld, drukte en geweld en ik heb mijn eigen
'kommersjele' bedrijvigheid opgegeven: ik heb daardoor steeds meer tijd gekregen om te genieten
van de oerkracht van de natuur, om er mijn gedachten over te laten gaan
en er verbonden mee
te voelen.

~@~

IN
feite gaan
dus alle 'mydiverhaaltjes'
over ons voortkomen uit of verwijderen van de natuur:
in die mate dat we er ons mee in evenwicht en harmonie bevinden
is er ook sprake van vrede en liefde, aanhankelijkheid, zorg en mededogen?
En in de mate dat we ons ervan afsluiten, er tegenin gaan en haar aantasten zijn we slachtoffers
van onze eigen waanzin, kortzichtigheid, isolatie, haat en hardvochtigheid!
Als je met anderen wilt samenleven of kinderen wilt opvoeden
dan zul je toch vroeger of later moeten leren
om met de natuur binnenin
en rondom ons meer
in balans te
leven
...

@