Klad mag ik bestaan bij jou?

Houd jij ook van mij
Als ik niet exact datgene doe wat je van me verlangt?
Hoor je mij ook
Op de dagen dat jij vooral je eigen stem hoort als een echo in je eigen hoofd?

Mag ik bestaan
In de prachtige, kleurrijke kamers van jouw emoties?
Onverschrokken en vol verwachting sta ik iedere ochtend meteen op de drempel van jouw binnenwereld,
Want mijn liefde twijfelt nooit.

Jij die in dit ene leven zowel de hel als de hemel al herhaaldelijk hebt gezien,
En teveel levens al hebt moeten leven in één leven

Als ik jouw binnenwereld instap voel ik meteen waar jouw hoofd op dat moment is
Nog voordat jij je er bewust van bent.

Soms is je hoofd doodstil of is het verdoofd
Soms is er storm of regen

Maar ook heel vaak is het er super bruisend
Fris
Energiek
Sprankelend
Warm
En voedend

Vandaag scant iets in jou voortdurend
of er ergens iets niet klopt
Alsof jouw systeem alvast probeert te voorzien
wat er mis zou kunnen gaan

Zie je mij nog wel in mijn volle glorie?

Besef je wel wat ik draag en droeg

Zonder dat ik dat ooit zal benoemen

Maar waar de kinderen de stille getuigen van zijn

Zij die zwijgen en alles observeren

Terwijl jij voor hen de veilige haven blijft.

Voel jij mijn hart en mijn liefde nog wel,

Als jij jezelf even niet meer voelt?

Hoor je mij ook als ik echt te fel word?

Terwijl ik eigenlijk teveel pijn heb
En dat niet durf te zeggen

Mag ik zijn wie ik echt ben?

Diegene die jij stiekem maar al te goed kent
Maar die jij soms toch te kritisch bekijkt.

Hoe ga je zo snel van bewondering naar een oordeel?

Ook als ik anders denk dan jij

Wordt leven met jou een toets
Een examen?

Moet ik iedere dag bewijzen de juiste vrouw te zijn?

Zie je mij wel op gelijke hoogte staan?

Durf jij ook naar jezelf te kijken
Op het moment dat ik niet meer zwijg?
En jou iets zeg wat je diep van binnen ook wel weet
Maar waar je je mogelijk kleiner door voelt

Bij mij hoef jij geen kamer gesloten te houden.

Zelfs als het pijn doet

Maar mag ik ook bestaan bij jou?