Klaas Vaaks kritische reactie op oorlogsspelletjes

@ Droomlanden & Nachtmerrielanden

De vredesbeweging v/d jaren '60/'70 bekritiseerde 't oorlogsspeelgoed fel, i/d meeste westerse landen: er verschenen boeken over de in-vloed ervan op kinderen. Ook verschenen er publicaties over 't belang van vredeseducatie. Desalniettemin nemen militair speelgoed & alle speelgoedgeweren, nog altijd 'n belangrijke plaats in, in kinderkamers in veel landen.

Sinds de jaren '90 zijn oorlogs- en geweldsspellen voor o.a. computers sterk in opmars.

Vanwege hun realistischer opzet & technisch raffinement, zijn ze zowel de basis voor 'n zeer lucra-tieve industrie geworden, als 'n onderwerp van heftiger kritiek. Tegenwoordig, echter, richten critici zich minder op enkel oorlogsspellen, maar op ALLE vormen van agressieve digitale spellen & hun vermogen om agressieve daden tot 'n vermakelijk spel te maken i/d media.

Zoals vroeger vooral de natuur aanleiding leek te geven tot agressie & defensie, zelfverdediging & 'machiavellisme', zo hebben we nu dus vooral te maken met cultivering door allerlei diverse spelen & speelgoed(eren)? We hadden 't er al eerder en vaker over door al die jaren heen: 'n paar miljoen jaar kennismaking met evolutie & revoluties legt de wortels & takken bloot van de typische oorzaken & gevolgen?!

Naast spel, spellen & speelgoed van alle tijden (loop-, kring- & springspelletjes, balspelen, knikkeren, draaitollen, poppenspelen, blokjes- & bordspelletjes etc.) is 'r ook altijd al 't geweldselement in speelgoed & spel voor jongens & mannen (gericht op 't uitschakelen & over-winnen v/d 'tegenstander' & 'de vijand', in belangrijke mate aanwezig geweest. Natuur & cultuur laten her & der hun sporen in ons na ...

Spel & speelgoed droegen zo in belangrijke mate hieraan bij & daarmee aan 't (verder) cultiveren ('aanleren'/'ermee vertrouwd raken' v/h geweldgebruik in alle tijden op talloze plaatsen. In vredesculturen waren geweldselementen in spel & spel dan ook niet meer of in veel mindere mate aanwezig. De vraag of dit aanleren van geweldsgebruik (MISBRUIK) 'n 'goede of slechte' ontwikkeling was, is in zoverre niet (meer zo) relevant omdat dit in 'n voorbije tijd heeft plaatsgevonden? WEL uiterst relevant is de vraag of we ons in alle ernst bewust zijn v/h verband tussen 't cultiveren v/h geweldselement & daardoor v/h cultiveren v/h geweldsgebruik (MISBRUIK)! En eveneens van zeer groot belang is de vraag of we, als we werkelijk 'n vreedzamer samenleving willen, niet veel meer aandacht moeten schenken a/h cultiveren van sociale & vreedzame kwaliteiten & menselijke(r) vaardigheden, & de op geweldgebruik (MISBRUIK) gerichte activiteiten nu stap voor stap moeten verminderen & afbouwen, ook al is dat 'n proces van generaties.

't Antwoord op deze voorzichtig geformuleerde vragen ligt in belangrijke mare daarin dat 't geweld, na vele duizenden jaren, de zich ontwikkelende mens zozeer in z'n greep heeft dat men zich nu nog vaak nauwelijks kan voorstellen, dat menselijke samenlevingen in grote mate ZONDER geweld kunnen bestaan & daarmee ook beter af zijn. In gezinsverband is 't voor ouders die hun kinderen soms slaan of overdreven 'bestraffen', of andere vormen van (verbaal) geweld e.d. gebruiken (misbruiken), eveneens nauwelijks denkbaar dat anderen hun kinderen WEL zonder geweld, & tevens redelijk weerbaar & assertief, op 'n positieve manier & constructieve wijze (kunnen) opvoeden.

Alleen al dit als MOGELIJKHEID (h)erkennen is al 'n allereerste stap op weg naar de bevrijding van 'geweld'/overmacht/wankracht/onrecht/misbruik & aanverwante misselijke praktijken van jongsaf aan?

Zoals gezegd, slaap zacht, droom zoet, & tell us all about 'it' if you really want to (do so)!? It really helps to feel, think, talk & write ...!!!