klaarkomen?

Gisterochtend
onder het opruimen
het vrijreizenkaartje nog gevonden.
Net op tijd om het te
kunnen gebruiken.

Eerste
keus was Nijmegen,
maar dat is al meer dan twee uur reistijd vanaf hier.
Herculanaeum zal nog even
moeten wachten.

Dus
toch maar
weer naar Ommen
getogen in de helft van dit tijd!
De eerste keer was vele maanden geleden [een jaar misschien wel met M?]
en dat ging over de spoorlijn naar links, langs de weilanden en de huisjes
met het bord met "Oppassen!" Overstekende scharrelkippen! naar de bosrand.
Inplaats van iets verder te lopen zijn we toen teruggekeerd
en zagen een glider landen
op het kale boeren~
veld ...

Daarna
nog een
paar keer geprobeerd
om het terrein te vinden waar Krishnamurti zijn Sterkampen hield
in de jaren twintig van de vorige eeuw en waar vanaf '42 het strafkamp Erika was gevestigd
en telkens weer [samen met HK] er net omheen gelopen langs de Bergweg en de Hammerweg,
mooie huisjes en boerderijtjes, scharrelkippen en bossen, de gedenksteen van het kamp
aan de uiterste zuidwestrand en verdergelopen op de Besthemerberg terwijl het al koud,
nat en donker begon
te worden.

Dit
keer dus
niet de spoorlijn overgestoken,
maar links/rechts naar Junne via De Schammelte
en de Beerzerweg naar de volgende overgang en ziedaar presto:
de ingang van het [beroemde & beruchte] Bungalowpark waar
'het zich vroeger allemaal
afspeelde'!

Uiteindelijk
nog net op tijd
de amphiitheaters gevonden
en de top van de berg waar een groep bejaarden zich te goed stond te doen rond een kruiwagen
met Beerenburg: de feestelijke bijeenkomst van een club die zich vermaakte met het gooien van verzwaarde houten kaatsballen {?}
van de Besthemerberg ...

Over
de hei afgedaald
en via die Bergweg waar we de allereerste keer al waren geweest terug naar het stationnetje
alwaar de trein uit Emmen op zich liet wachten en met nog eens een half uur wachten in Zwolle naar Irminloo teruggekeerd in
het donker.

Zo
zie je
maar weer eens
hoe dood en leven eng aan elkaar verbonden zijn.
Als wakker worden en gaan slapen, geboren worden en op weg gaan
naar de 'eeuwige
jachtvelden'.

Men
raakt zwanger
op de bekende wijze
en verdwijnt door diverse oorzaken weer van het strijdtoneel!
En in de tussentijd vraag je je af wat we hier eigenlijk aan het doen zijn:
why, weshalb/warum & pourquoi [sammaseggen]
ofsow?

Mensen
breken zich daar
eeuwenlang het hoofd over en geven allerlei antwoorden om nieuwe vragen
op te werpen door middel van myDiverhaaltjes, religies & filosofietjes,
totdat we allen ondergaan door 'de grote klap' van binnenuit
of van buitenaf?

Een
supervulkaanuitbarsting
of een 'gewone' inslag uit de ruimte is al voldoende
om de aarde in duisternis te hullen en alle leven te doen lijden en ondergaan in vuur,
stof, rook en chaos, net zoals EEN klap op een kop, 'n auto-ongeluk,
of een willekeurig conflict voldoende is om een eind te maken
aan een al of niet veelbelovend
& boeiend menselijk
leven.

Bijna
tweeduizend jaar geleden
voltrok zich in het midden van Italia de grootste natuurramp van de Oudheid:
op 24 augustus 79 [bijna 10 jaar na De Verwoesting van de Tempel in Yeroesjalayiem
en dus ook ongeveer ruim 40 jaar na De Kruisdood van Yehosjoea] werden Pompeii & Herculaneum/Ercolano ~ Romeinse plaatsjes aan de idyllische Golf van Napoli ~
verwoest door een kolossale uitbarsting
van de vulkaan
Vesuvio.

Binnen
enkele uren
hield alle leven op te bestaan!
Herculaneum is altijd verborgen en onbekend gebleven naast de toeristentrekker Pompeii?
De vondsten die in Herculaneum zijn gedaan, zijn echter uniek en absoluut opzienbarend ...
Voor het allereerst kan men nu ~ buiten Italia ~ de grootste kunstschatten bewonderen uit Ercolani
die tot nu toe zijn
ontdekt.

Maar ook
sta je dan oog in oog
met allerlei voorwerpen uit het leven van alledag,
en met skeletten van mensen die slachtoffer ewerden van de ramp.
De tentoonstelling vertelt over de ongekende rijkdom van Herculaneum
en maakt het menselijk drama van die ramp
ook voor ons nog enigszins
voelbaar ...

In Museum
het Valkhof@Nijmegen
kun je nu dus die Romeinse kunstschatten zien van ongekende allure,
waaronder manshoge bronzen beelden, marmeren skulpturen en kostbare muurschilderingen.
Ze zijn afkomstig uit openbare gebouwen en uit de villa's waar de rijken van Herculaneum leefden.
Oook zijn er fraaie sieraden te bewonderen, luxe bronzen meubilair en prachtig vaatwerk.
Uit de "Villa dei Papiri" toont het museum originele papyrusrollen die, met zo'n 1100 andere daar aangetroffen boekrollen, de enige en best bewaarde
Romeinse bibliotheek
vormen.

Deze
tentoonstelling
maakt het persoonlijk menselijk drama van die vulkaanuitbarsting voelbaar.
Afgietsels van skeletten van mannen, vrouwen en kinderen in doodsangst, tonen dan ook de verschrikkingen van
dat moment.

Je ziet nog
wat ze van huis meenamen:
sieraden, glaswerk, een beursje munten ...
Een andere stille getuige van menselijk leed is een leeg houten kinderwiegje [een kribbe van 'eighty years after' als het ware ...]. Archeologen troffen het met babyskeletje aan in een woning.
En er zijn ook nog veel meer alledaagse voorwerpen: wie zag eerder 2000 jaar oud
brood, dadels, vijgen en eieren?

Computeranimaties,
muurgrote foto's en tal van filmbeelden
laten de verwoestende werking van vulkaanuitbarstingen zien:
ze geven een indrukwekkende reconstructie van de laatste uren van Herculaneum.
De vondsten die in Herculaneum zijn gedaan, zijn dan ook volkomen uniek in hun soort!
Bij opgravingen troffen archeologen uniek organisch materiaal aan: menselijke skeletten, houten meubels
en deuren en zelfs voedsel. In Herculaneum werd ALLE leven op 24 augustus 79 verzegeld,
omdat er geen zuurstof bij de objecten in de gestolde vulkanische massa kon komen.
NU, zo'n 2000 jaar later, zijn daarom de vondsten in ongekend gave toestand
ook voor ons te zien ...

Herculaneum was
door die uitbarsting van de Vesuvio bedolven
onder een 25 meter dikke laag vloeibare massa, die hard werd als beton:
de opgravingen vorderden dan ook
zeer moeizaam ...

Dit alles is
vandaag de mydidag
nog maar pas voor een kwart blootgelegd: archeologisch onderzoek blijft erg complex en tijdrovend,
ook omdat bovenop die bedolven stad
de moderne stad Ercolano
is gebouwd!

Mahjah,
Pompeii trok
meer aandacht van het publiek.
De opgravingen verliepen er relatief makkelijk
omdat de uitbarsting van de vulkaan deze stad immers
'slechts' bedekt had met een 3 tot 6 meter hoge laag licht puimsteentjes:
bijna 75% van de oude stad Pompeii
is tot nu toe
opgegraven?