De
kinderopvang die
we hebben kan
nooit goed
genoeg
zijn.
Het
is geen
vraag meer of
we kinderopvang moeten hebben
of niet: kinderopvang is 'n feit,
& de vraag is hoe we die
zo goed mogelijk
kunnen maken.
Ik pleit
voor kleinschalige opvang
met goed betaald, goed opgeleid
personeel dat
blijft.
Groepen
die niet op leeftijd worden gescheiden,
zodat kinderen dezelfde
leidster hebben,
jarenlang.
En
zodat kinderen
kunnen spelen met jongere
en oudere
kinderen.
We gaan
in die richting,
maar nu de meerderheid van de moeders
vaak alweer heel snel na de geboorte weer gaat werken,
gaan de kinderen nog maar al te vaak naar kinderopvang
die zelfs niet aan minimale eisen
voldoet: dus ik ben eigenlijk
nog steeds geen voorstander van [deze] kinderopvang
omdat ik geen voorstander ben van hoe het nu
meestal nog
gebeurt.
Cooperatief grootbrengen
van kinderen en grootschalige kinderopvang
is net zo nadelig
als isolatie.
Het is overduidelijk
dat kinderen in jager-verzamelaarvolkeren
beter overleven als er andere opvoeders zijn
dan alleen maar
een moeder!
Alleen:
in de moderne samenleving
valt dat niet op?
Door moderne geneeskunde
en goede hygiene overleeft sowieso 98%
van de kinderen
hun jeugd
wel!
Dus je ziet die effecten niet:
maar in een traditionele samenleving
waar ongeveer 40 tpt 60% van de kinderen sterft,
wat bij [de andere] apen ook zo is, daar zie je de effecten van hulp,
en die zijn enorm.
In
moderne samenlevingen
overleven kinderen emotioneel beter
als de moeder
hulp krijgt.
Ook
grootmoeders &
grootvaders zijn belangrijk:
het gaat erom dat we van jongsaf aan
met alle verschillende leeftijden moeten
kunnen leren omgaan en met
alle rassen, kleuren, religies,
politieke richtingen ~
alle menselijke
overtuigingen
...
