Kiezen voor mezelf

Nou, ik ben eindelijk begonnen wat dingen van mezelf af te schrijven, ofja typen, want in schrijven heb ik niet zoveel zin + ik zit toch regelmatig achter de pc.

Ik ben toch begonnen omdat ik merk aan mezelf dat ik nog ontzettend veel opkrop, en dat ik me niet gedraag zoals ik me wil gedragen.

Ik ben uiteindelijk gestopt met school. puur omdat ik mezelf niet genoeg kan motiveren. Eerst dacht ik dat het kwam omdat ik al, toen ik 16 was ofzo, het allemaal de moeite niet waard zou zijn.
Met die instelling heb ik schoorvoetend de 24 gehaald uiteindelijk, om erachter te komen dat ik voor mezelf ontzettend weinig keuzes heb gemaakt, ja een aantal stroken toch samen met wat ik wel leuk vind, maar in de grote lijnen weet ik het niet precies.

Ik heb nog bijna niemand durven vertellen dat ik gestopt ben, omdat ik me dan een ontzettende lozer vind. Ik weet niet zo goed hoe ik dit precies moet vertellen, maar als ik iets beter weet wat ik zelf wel dan komt dat waarschijnlijk er ook wel uit.

Ik ben nou wel een jaar aan het werk, maar het gaat soms niet van harte. Soms ben ik blij met wat ik doe, maar de andere dag denk ik weer waarom doe ik het nog, en de andere dag denk ik je hebt het zelf gedaan.
Het liefst hoop ik soms dat er opeens een zak geld voor mn neus valt, maar soms ook dat het niet meer hoeft allemaal. Maar dan zeg ik wel tegen mezelf dat dat ook niet de oplossing is.

Ik ga proberen mezelf te motiveren, er weer een draai aan te geven.
Ik ga binnenkort proberen dit te vertellen aan papa en mama, maar ik blijf het moeilijk vinden, en ik kan niet wachten op een confrontatie.

Ik moet mezelf ook opdrachten geven, want als ik het van iemand anders krijg doe ik het weer niet voor mezelf.
Ik moet beginnen bij het begin, mezelf

Morgen probeer ik op te schrijven wat er precies is gebeurd en vertel ik ook op mn werk hoe en wat.