keizerlijke koninginnedag: alles gratis voor niets

Het
mooiste is
een onbekommerd vredig
gemoed: je door niets
in de war laten brengen
& aan niets vast gebonden zijn.

Niet meer door bepaalde
min of meer ziekelijke emoties vertroebeld
& in geen enkel opzicht obsessief met zichzelf bezig,
maar volledig verzonken in de liefste wil van 'g d' en
als het ware 'uit' zichzelf getreden.

Dat is dan ook
de beste omschrijving
van 'yhw'/yahweh/adonai/elohiem:
die komende aanwezig is in ieder van ons,
niet meer aan tijd & plaats gebonden
'verlosser/bevrijder/zaligmaker' e.d.?!

Zoiets geeft het menselijk doen
en laten pas echte kracht en macht in tegenstelling tot de destructieve
natuurkrachten & onmenselijke waanzinssymboliek van koningen,
keizers, duivels & satan 'de leugenaar'.

De psalmen staan bol van die beweging
in alle toonaarden en die wisten ook al 'alsvanouds' dat dit een
permanent oefenen vraagt, want angst & beven,
waanzinnige illusies, laten zich niet zomaar aan de kant
schuiven & opruimen.

Wat kan 'geloof in g d'
aan extra's bieden boven de menselijke moraal
en vooruitgangsgeloof als middel
tegen angst
& pijn?

Ruimte
in ons gemoed:
de bijbelse 'g d' als schepper & onderhouder
is vooral orde- & ruimtescheppend.

Overal waar 'g d' in 't bijbels verhaal ruimte schept,
is daartegenover 'normale' existentiele angst juist ruimte-inperkend,
benauwend, beperkend & insluitend:
'g d' haalt mensen juist
weg uit daar waar het benauwd is,
onvrij, verslavend, hallucinerend,
vernietigend.

In die zin
kan religie dus ook zeer nuttig zijn:
die ruimte-scheppende werking van zo'n geloof is erg heilzaam en bevruchtend
en je kunt die bevrijdende/verlossende ervaring niet vatten is droge dorre kwalificaties
als alleen maar 'nuttig' enzo?!

Je mag best wel een onderscheid maken
tussen al die mogelijke beschrijvingen: nuttig, zinnig, heilzaam ...
Het zijn niet alleen maar varianten van hetzelfde woord:
op de huidige crisis is momenteel wel 't woordje nuttig van toepassing ~
dat soort van crises leveren voordeel & nut op,
maar ook schade & vertwijfeling?

Stellen dat iets zinvol & heilzaam is, betekent spreken op 'n ander niveau:
op dat van de ziel, onbekend terrein waar alles mogelijk lijkt te zijn zonder vastliggende
& inperkende illusies, hallucianties & waanzin!

Zo'n inzicht kan nuttig zijn,
maar dat is zo'n steriel materieel woordje.
Het echte leven, en religie evenzo, is veel rijker geschakeerd
om het alleen maar in termen van nut
te kunnen vangen.

Woede & waanzin
staan tegenover zachtmoedigheid & mededogen.
Van barmhartigheid kun je zeker ook 't nut aantonen,
van woede ook, maar je voelt intuitief ook wel aan dat het meer is
dan alleen maar 'nuttig' om je te oefenen in zachtmoedigheid, barmhartigheid,
mededogen, vergevingsgezindheid en liefde, dan alleen maar
'n soort van onderdrukken van van haat,
nijd, afgunst, jaloezie, kortzichtigheid
& wraakzucht?!

Als Yesjoe
de zachtmoedige prijst
in zijn 'bergveldreden', dan prijst hij die niet nuttig,
zoals de [andere] {hoge}priesters, rabbi's, bisschoppen, pausen & mullahs iets nuttig prezen,
politiek verantwoord, populistisch zinvol, slim, gepast, momenteel raadzaam
of gewoon beleefd & aardig, maar 'zalig' profetisch:
dit geeft er 'n 'goddelijker' dimensie aan waarin
zalig/rijk/gelukkig wil zeggen dat je ongeschonden, veilig,
behouden & 'g ds kind' bent i/d
diepste zin van ons bestaan ~
en dat is veel
meer dan alleen
maar 'nuttig'
dus.