keiharde zaadbankschijf & mydiverleden & ~toekomst


Wat
zouden mydiertjes
allemaal wel niet
kunnen zeggen over
de dagelijkse
actualiteit?

De mydimens
slaat de zaden v/d wereld op
in 'n ondergrondse kluis!

Is dat nu verstandig,
erg wanhopig of gewoonweg idioot
{eigenlijk}?

De BBC
noemt 't bouwwerk de doomsday vault:
zo'n mooi woord is er in 't Nederlands nog niet voor die ondergrondse zaadbank op Spitsbergen
die er vorige week geopend werd?

Deze
'kluis v/d dag des oordeels',
diep in 'n steenkoude oude bergwand, hoog boven de zee, dient
voorlopig als opslagruimte voor de zaden van zoveel mogelijk verschillende planten [en dieren?],
zodat de begroeiing [en herbevolking?] v/d aarde na 'n verwoestende atoomoorlog
[met biologische/chemische & desastreuze economische/financiele gevolgen],
een bijna fatale komeetinslag of andere globale rampspoed nog enigszins
zou kunnen worden hersteld!

Je kunt er alleen maar
met heel gemengde gevoelens
naar kijken:
"'t Is wel slim om [nog net op tijd] even 'n back-up te maken
van iets vreselijk waardevols, net zoals dat geldt voor je eigen harde schijf [e.d.]!
Maar in 't geval v/d aarde is dat nu toch wel heel erg tragisch dat we denken dat het nu nodig is!"
Het is nog maar zeer de vraag of 't
echt iets zal uithalen?
"Natuurlijk is 't arkding ook bedoeld om tegenwicht te bieden aan de zeer geleidelijk verlopende processen van uitsterving[en], die wereldwijd allang gaande zijn. Maar in 't allerzwartste scenario,
als er daadwerkelijk
EEN
uebervet groot verwoestend moment zou komen,
al dan niet ook door ons eigen toedoen, kunnen we dan nog wel 'helemaal opnieuw' beginnen?

Is er dan ueberhaupt
nog wel een omgeving over om te kunnen beplanten & bevolken?
En als de planten & bomen het al niet eens overleefd zouden hebben, zouden er dan wel mensen over zijn om ze opnieuw te gaan zaaien?"
Anderen vinden zo'n zaadbank niet alleen maar tragisch, maar ook behoorlijk hoogmoedig & mal!

't Concept doet je denken aan de bijbelse Noach, die in 'z'n ark twee exemplaren van elke diersoort ver-zamelde voordat de 'grote zondvloed' kwam. Maar je kunt ook nog [als 'gelovige'] een belangrijk verschil
zien met Noach. Want die handelt in 't oude mydibijbelverhaal niet zomaar op eigen houtje:
hij krijgt naar dat mydiverhaal gaat 'een opdracht van G d'?

Dat maakt hem wat minder hoogmoedig en eigengereid: iemand die zoiets doet op eigen initiatief, probeert 't lot v/d wereld ook ver buiten eigen zicht, tot ver na z'n eigen dood, te bepalen!

Maar bouwt de mydimens deze arkkluis toch met goede bedoelingen?

"Dat zal best wel!
Maar er kleeft iets aan van verder willen reiken dan je eigenlijk wel kunt? Het doet je
ook wel wat denken aan de Voyager Golden Record, een grammofoonplaatopname die de Amerikanen in
1977 hebben meegestuurd met twee ruimtevaartuigen die ons zonnestelsel uit moesten vliegen. JS Bach
staat erop, & nog veel meer 'tekenen van menselijke cultuur', zoals begroetingen in allerlei talen/culturen.
En gegraveerde afbeeldingen van mensen [& andere dieren]! President Jimmy Carter zei destijds, in een soort van boodschap aan de gedroomde buitenaardse vinders [& 'keepers']:
"We proberen onze tijd te overleven zodat we in die van jullie weer voort kunnen leven!"

Je kunt gefascineerd raken door
de overmoed waarmee de mydimens probeert 'ook buiten z'n eigen domein z'n stempeltje te zetten'.
Het idee dat je Bach de ruimte instuurt, nota bene op 'n grammofoonplaat! Als 'daar' al 'intelligent leven' zou zijn, dan zou het zo totaal anders kunnen zijn, dat zelfs een simpele afbeelding helemaal niet begrijpelijk is: het is een door en door menselijke missie, maar dat willen we zelf vaak helemaal al niet meer inzien?

Geldt dat voor deze arkzaadbank ook?

Ja, zij het in iets mindere mate: stel nou dat de wereld door 'n atoomramp {"ABC~ramp"} een hele tijd onbewoonbaar zou worden, zouden de wezens die daarna ontstaan dan behoefte hebben aan de zaadjes van een slaplantje of {Popeye~spinazieblikje}? Het is allemaal zo vanuit onszelf gedacht: iedereen die kinderen heeft denkt wel eens na over z'n [eventuele] kleinkinderen & iedereen die al kleinkinderen heeft denkt misschien nog wel generatie of wat verder dan z'n eigen neus lang is.

Maar dit voorbeeld zou betekenen dat ik mijn speelgoed zou bewaren voor mijn nakomelingen die
misschien wel zo'n tweehonderd generaties na mij geboren zullen worden?

Maar 't is toch mooi dat we dat
wat helemaal verloren zou zijn, nog ooit terug zouden kunnen halen?
In principe wel!

Maar zelfs al zou je onze natuurlijke leefomgeving na een massale vernietiging nog precies kunnen herstellen zoals zij daar-voor was, dan zou ze toch niet dezelfde zijn!

Hoezo niet?

Stel dat men zou voorstellen om jouw geliefde 's 'n keer
midden i/d nacht te vervangen door een perfecte kloon, zo perfect dat je geen verschil zou merken.
Zou je het dan toch niet problematisch vinden dat het niet werkelijk dezelfde persoon zou zijn?

Zoiets geldt nu voor de natuur ook. Kijk maar naar landschapsherstel: oude, verdwenen dier~ & plantensoorten {mensen-rassen} worden in een gebied teruggebracht. Dat heeft meestal/altijd wel iets tragisch & onechts.

Omdat 't
altijd weer een soort van surrogaat blijft, het heeft niet helemaal dezelfde waarde als het origineel!

Welke
figuur uit vroeger tijden zou nog in ons heden kunnen leven en functioneren?
Hoe zouden al die talloze mydibijbelfiguren {Adam/Ewa, Avram/Yitschak/Ya'akov/Mosjeh/de profeten en ook Yehosjoea & de apostelen, Sjapo e.d.} reageren als ze ons hier en nu aan de gang zouden kunnen zien met hun beelden en 't besef van deze tijd?

Maar die planten, bomen & dieren gaan ~ nadat ze op kunstmatige wijze zouden zijn
teruggebracht ~ toch weer gewoon verder met leven en evolueren? Ja, misschien wel, en dan roepen we ze
toe: laten we dat ene tragische incident dar hieraan vooraf ging gewoon maar verder
liever gans vergeten!

Maar die individuele vernietigde planten, dieren [& mensen] zijn & blijven weg?!

Als je dat niet onderkent, dan ga je voorbij aan de intrinsieke, in zichzelf besloten waarde van de natuur: je kan en mag de natuur niet slechts alleen maar als middel gebruiken en dat zijn we vaak al wel aan 't doen?

We maken de aarde
ondergeschikt aan onze malle wensen & 'behoeften', en als ze helemaal uitgeput is na al dat misbruik,
ja
dan maken we de natuur gewoon weer eventjes opnieuw
zoals het ons uitkomt?!

Kortom:
een back-up is geen totaal overbodige luxe,
gezien de manier waarop we ons gedragen [en vooral ook misdragen]
over het algemeen waar ook op aarde?!

Maar het zou dus wel iets verstandiger zijn als we ons wangedrag
wat beter aanpasten & veranderden nu 't nog kan, zodat we die 'tweede kans' niet nodig zouden hebben?!
Volgens velen is de kans dat we deze mydizaadkluis ook daadwerkelijk nodig zullen hebben,
nu toch nog bijzonder klein.

Maar dat beseffen de wetenschappers die hem laten bouwen zelf ook vast wel!

Waarom bouwen ze hem dan?

"Wat is 't nut van 'n stukje barsteen met stukjes DNA/RNA van 'n dinosaurus
of iets dergelijks of een diepvries mammoet uit de permafrost? Dat 'nut' is er [nog] niet!
Maar toch is zo'n vondst geweldig: hij biedt ons kennis! En kennis heeft een waarde die helemaal niets met nuttigheid van doen en te maken heeft? Misschien hebben die wetenschappers het mydiverhaal over het redden van de aarde en de mensheid met alles erop en eran wek gewoon verzonnen en uit hun evolutionaire duim gezogen net zoals de mydimens al een miljoen jaar ofzo
mydiverhaaltjes produceert aan de lopende band?!"

Omdat ze er anders geen budget voor krijgen?

Dat zou misschien wel eens de enige echte rechtvaardiging
kunnen zijn voor dit soort van beredure en tamelijk uebervet nutteloze megaprojecten in ruimte en tijd ...
Waarheid en schoonheid zijn de enige dingen waarvoor je ongestraft mag 'verspillen'?

Daarvoor mag je nu
ook zelfs de overmoed & hoogmoed van geldschieters & al die andere neomuchomachohomobibonobo's
'misbruiken'. En wie weet wie 'ons mydi' ooit nog eens
zal 'nalezen' in de verre toekomst.

Als archeoloog.

engel
05 mrt 2008 - bewerkt op 05 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende