Karen Armstrong @ Zesde Stap Actie/Compassie p.122
(KA)
Toen ik als pas toegetreden non in 't House of Studies kwam, hoorde ik dat mijn nieuwe moeder-overste terminale kanker had.
Ik was 20 jaar, ["Mordechai" moest rond die tijd 24 maanden doorbrengen in kamp Vledder wegens weigering van zijn zg. 'militaire dienst-plicht'!] ik had nog last v/d naweeën v/d strenge opleiding tijdens 't noviciaat & wilde dolgraag aan deze nieuwe fase beginnen, maar m'n nieuwe wereld begon steeds verder af te brokkelen.
In deze moeilijke tijd had ik veel steun aan m'n nieuwe moeder-overste, zelfs al was zij ernstig ziek. Ze had 'n zwaar leven gehad.
Ze was vroeger een veelbelovend schoolhoofd, maar op haar 30ste was ze plotseling doof geworden & had ze afscheid v/h onderwijs moeten nemen. Ze werd aan het werk gezet i/d wasserij, waar ze tientallen jaren bleef door-ploeteren ... Handdoeken vouwen & lakens stoppen.
Veel mensen zouden daar verbitterd door zijn geworden, maar zij had zich daar niet aan overgegeven: ze was één v/d vriendelijkste mensen die ik ooit heb ontmoet.
Maar ze had ook niets sentimenteels. Vaak was ze zelfs uiterst streng tegen ons.
Bovendien was ze ook 'n beetje excentriek, zodat je haar evenmin op 't voetstuk van 'n heilige kon plaatsen ...
Op 'n middag had ze opeens bedacht dat de tuin er verwaarloosd bijlag, en stuurde ze ons allemaal naar buiten met onze lange zwarte habijten, sluiers & rammelende rozenkransen om i/d stromende regen de bloembedden te wieden.
Ze tikte herhaaldelijk tegen 't raam om ons aan te sporen. Maar ook al had ze zelf voortdurend pijn, ze was ontsteld toen ze hoorde dat ik steeds vaker last had van neusbloe-dingen: "Waarom heb je niks gezegd?", vroeg ze bezorgd.
Ondanks haar toenemende invaliditeit nam ze de tijd om me bijles in logica te geven, & was ze oprecht verheugd toen ik goede beoordelingen kreeg v/d docenten die me voorbereidden op 't toelatingsexamen v/d universiteit van Oxford. Uiteindelijk werd ze overgebracht naar 't Mother House om daar te sterven. Alle jonge nonnen gingen naar haar ka-mer & stonden om haar bed om afscheid te nemen. Bij dit afscheid sprak ze met haar gebruikekelijke pragmatisme over haar aanstaande dood: "Ze hebben 'n nieuwe moeder-overste aangesteld voor jullie, maar ze komt pas in augustus!", riep ze uit.
Ze wist er nog bij te la-chen ondanks haar zichtbare zwakte & pijn: "Dan ben ik al dood!". Toen we naar buiten dromden, riep ze me terug & ik knielde naast d'r bed neer: "Zuster," zei ze, "toen jij hier kwam, zeiden ze dat je weleens problemen kon geven. Maar ik wil dat je weet dat jij voor mij nooit 'n probleem bent geweest.
Je bent 'n goeie meid, zuster. Onthoud dat ik dat gezegd heb!" Ik heb 't nooit vergeten. Nu eerst koffie, & straks, of later, verder?
M'n ogen worden te moe als ik telang doorga! Alles op z'n tijd: met de metformine & 9 andere 'pillen' elke dag ...
Toen ik als pas toegetreden non in 't House of Studies kwam, hoorde ik dat mijn nieuwe moeder-overste terminale kanker had.
Ik was 20 jaar, ["Mordechai" moest rond die tijd 24 maanden doorbrengen in kamp Vledder wegens weigering van zijn zg. 'militaire dienst-plicht'!] ik had nog last v/d naweeën v/d strenge opleiding tijdens 't noviciaat & wilde dolgraag aan deze nieuwe fase beginnen, maar m'n nieuwe wereld begon steeds verder af te brokkelen.
In deze moeilijke tijd had ik veel steun aan m'n nieuwe moeder-overste, zelfs al was zij ernstig ziek. Ze had 'n zwaar leven gehad.
Ze was vroeger een veelbelovend schoolhoofd, maar op haar 30ste was ze plotseling doof geworden & had ze afscheid v/h onderwijs moeten nemen. Ze werd aan het werk gezet i/d wasserij, waar ze tientallen jaren bleef door-ploeteren ... Handdoeken vouwen & lakens stoppen.
Veel mensen zouden daar verbitterd door zijn geworden, maar zij had zich daar niet aan overgegeven: ze was één v/d vriendelijkste mensen die ik ooit heb ontmoet.
Maar ze had ook niets sentimenteels. Vaak was ze zelfs uiterst streng tegen ons.
Bovendien was ze ook 'n beetje excentriek, zodat je haar evenmin op 't voetstuk van 'n heilige kon plaatsen ...
Op 'n middag had ze opeens bedacht dat de tuin er verwaarloosd bijlag, en stuurde ze ons allemaal naar buiten met onze lange zwarte habijten, sluiers & rammelende rozenkransen om i/d stromende regen de bloembedden te wieden.
Ze tikte herhaaldelijk tegen 't raam om ons aan te sporen. Maar ook al had ze zelf voortdurend pijn, ze was ontsteld toen ze hoorde dat ik steeds vaker last had van neusbloe-dingen: "Waarom heb je niks gezegd?", vroeg ze bezorgd.
Ondanks haar toenemende invaliditeit nam ze de tijd om me bijles in logica te geven, & was ze oprecht verheugd toen ik goede beoordelingen kreeg v/d docenten die me voorbereidden op 't toelatingsexamen v/d universiteit van Oxford. Uiteindelijk werd ze overgebracht naar 't Mother House om daar te sterven. Alle jonge nonnen gingen naar haar ka-mer & stonden om haar bed om afscheid te nemen. Bij dit afscheid sprak ze met haar gebruikekelijke pragmatisme over haar aanstaande dood: "Ze hebben 'n nieuwe moeder-overste aangesteld voor jullie, maar ze komt pas in augustus!", riep ze uit.
Ze wist er nog bij te la-chen ondanks haar zichtbare zwakte & pijn: "Dan ben ik al dood!". Toen we naar buiten dromden, riep ze me terug & ik knielde naast d'r bed neer: "Zuster," zei ze, "toen jij hier kwam, zeiden ze dat je weleens problemen kon geven. Maar ik wil dat je weet dat jij voor mij nooit 'n probleem bent geweest.
Je bent 'n goeie meid, zuster. Onthoud dat ik dat gezegd heb!" Ik heb 't nooit vergeten. Nu eerst koffie, & straks, of later, verder?
M'n ogen worden te moe als ik telang doorga! Alles op z'n tijd: met de metformine & 9 andere 'pillen' elke dag ...
30 jun 2012
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 15 jan 2026 50397130 Maar ook PoPi zag al snel in dat het volk
- O 15 jan 2026 50396129 Bij ‘n kort overzicht van PoPi’s carrière
- O 14 jan 2026 50395128’n ‘TIBERIEUM’ is ‘n tempel - in dit geval
- O 14 jan 2026 50394 We hebben in ander verband getracht aan te
- O 14 jan 2026 50393 Alvorens de belangrijke vraag van de betrok-
- O 14 jan 2026 50392127 Of moeten we de tegengestelde opinie hul-
- O 14 jan 2026 50391 Verder somt Philo de zeven doodzonden op
- O 13 jan 2026 50390 In elk geval maakte de hogepriester uit deze
- O 13 jan 2026 50389126 DF was ervan overtuigd dat er nog wel wat
- O 13 jan 2026 50388 125 We hebben ook al eerder/vaker gezien dat
- O 13 jan 2026 50387 Het Oude Testament vertelt dat Henoch en de
- O 13 jan 2026 50386 Eerst probeerden ze betrouwbare getuigen te
- O 12 jan 2026 50385 ‘n Edict van Antiochus III uit 198 vChr./BC.
- O 12 jan 2026 50384124 Al kan de term ‘sanhedrin’ ook betrekking
- O 12 jan 2026 50383123 VOLGENS YOCHANAN (18:12-14, 24) WERD YESJ