Karen Armstrong 6de stap actie/compassie pag. 123
Ik heb het nooit vergeten. Het was geen goedkoop complimentje, zoals 'Ik verwacht grote dingen van je'. Ze moet toen 'n verwarde, onvolwassen & tamelijk vermoeiende jonge vrouw voor zich hebben gezien. Ze had gemakkelijk vol opluchting haar ogen kunnen sluiten toen we de kamer uit-liepen, & zich in haar kussens terug laten vallen, maar ze nam nog de moeite om mij moed in te spreken omdat ze zag dat ik 't moeilijk had ...
Ik (ka) vertel dit verhaal om te laten zien dat één kleine vriendelijke daad 'n ommekeer in iemands leven kan betekenen. Ik ben ervan overtuigd dat zij na 'n uur of twee 't hele incident alweer vergeten was, maar míj is 't m'n hele leven bijgebleven. In de moeizame jaren die volgden, heb ik vaak aan haar woorden teruggedacht als ik 't erg somber inzag. Ik denk 'r zelfs nog aan terug wanneer ik me allesbehalve goed voel ...
De dichter William Wordsworth (1770-1850) schreef over dergelijke bijzondere momenten, die voor ons 'n bron van kracht door de jaren heen worden:
ER ZIJN STIPPEN VAN TIJD IN ONS BESTAAN
DIE MET BIJZONDERE UITNEMENDHEID
EEN VERNIEUWENDE KRACHT BIEDEN,
DIE ONS GEMOED, TERNEERGEDRUKT
DOOR MISVATTING OF TWISTZIEK IDEE,
OF IETS ZWAARDERS OF FATALERS,
IN ALLEDAAGSE BEZIGHEID EN DE RONDE
VAN GEWONE ONTMOETINGEN
VOEDT EN ONZICHTBAAR HERSTELT.
Eerst dus maar weer boodschappen doen met z'n tweeën (nu 't nog kan) ... Misschien tot straks of later! 
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende