kabouter mydiplop: de vrijblijvende, vrijlatende!?
~*~
Zalig
gedroomd:
ik had
een verloren/verdwaald
kalf gevonden
in een nog net niet
gedempte put,
maar
dat bleek
een tijgercub te zijn.
Ging op zoek
naar de oorspronkelijke eigenaar
en kwam in
een ouderwets gezin terecht
op een boerderij
met alles erop
& eran:
opoe, opa,
ma, va en kinderen
van alle leeftijden
die lustig door elkaar heen
dartelden
en vertelde hen
het hele
mydidroomverhaal.
Op de een
of andere manier
kwam ik
via hen
terecht in het Zuidafrikaanse {?}
parlement
met kartonnen dozen als bureaus en
daarachter diverse Afrikaans- & Engelssprekende Boeren die
er hun zegje deden over politiek &
religie.
Het hele
mydidroomverhaal was weer full colour hifi
en er werden [alweer!]
allerlei oude herinneringen opgehaald
aan nogal wat langvervlogen
vroeger tijden.
Kortom:
een aangename
manier om te slapen ~
terwijl je uitrust naar lichaam en geest
gaan de hersencellen
samen op pad
om
het verleden
te verwerken &
het "NU"
als het ware
bij wijze van spreken, horen, zien
en schrijven
voor te bereiden
op morgen
ofsowiets
...
~!@!~
GENOEG!
De
voorbeelden
die we in de voorgaande mydiverhaaltjes aanhaalden,
laten zie wat we bedoelen met de christelijke erfenis als gebruiksgeloof:
wat ervan over is,
is het hemels
baldakijn.
De kerken
zijn niet zonder schuld in dezen,
ze komen tegemoet aan wensen en behoeften
van vrome mensen,
laten zich een godsbeeld welgevallen
dat door die vrome behoeften
wordt gemodelleerd,
want ze stemmen het aanbod af op de vraag,
althans op wat ze
voor de vraag
houden.
~!@!~
Waar we daarmee
zijn uitgekomen is - toch - op een ander soort religie
dan waarmee het christendom,
als religieuze mythe
begon.
Of we
haar nu
als leerstelligheid nemen,
als mythische verbeelding van een Overzijde,
of als ritueel opvatten,
het bijvallen
is bijvallen van een specialiteit,
een apartheid,
een deel[tijd]'arbeids'christendom,
niet gedeeld door
alle mensen.
Je bent
een christen of je bent het niet,
en wat daarover beslist is je deelname aan
en onderschrijven van
de christelijke erfenis in termen van kerkelijke leer
en/of rite.
~!@!~
WAT
ging er
MIS?
De ervaring
van transcendentie is uit deze religie weggevloeid,
onmerkbaar,
maar onmiskenbaar.
Alleen
in de esthetische ervaring is er nog wat van over,
maar die is voor weinigen
weggelegd.
G d zoeken
is niet meer het zoeken van g d,
maar het zoeken van god om de geschenken
die met god meekomen.
DAAR
kantelt de wagen van de christelijke
religie.
GEEN
geschenken?
Dan
OOK geen god!
Ontgoocheld
wenden de gelovigen zich af,
aan de geschiedenis van de kerkverlating
valt dat af te lezen.
Kerkverlating
uit misverstand
dat de kerken eerst zelf hebben
opgebouwd.
Maar
weest getroost, kerkverlaters,
wie aan religie in DEZE outfit niet meer meedoet,
hij mist niets
wezenlijks.
~!@!~
Gebruiksgeloof
is vrijblijvende religie,
het bidt tot een vrijblijvende god, die zichzelf aanbeveelt als de god van de altoosdurende
bijstand.
Hij vraagt alleen maar
wat verering, als een soort van koning 'daarboven',
god als koning [of shahinshah: koning-der-koningen],
of als "Christus-koning" voor gelovigen
die god & Jezus gelijkstellen,
maar verder gaat er
geen binding mee
gepaard.
Ik zie
die vrijblijvendheid [god heeft niets bindends]
als uiteindelijk kenmerk van alle
gebruiksgeloof.
De zoektocht
naar transcendentie is ingeruild voor de zoektocht naar welzijn en geluk, en de claim dat hij gebeden
wil zijn.
Het is
dit beeld van god
dat de ultieme doodssteek
voor een serieus te nemen
christelijk geloof
wordt.
De god
die niets meer doet,
en niets meer kan,
geen wereld 'van betekenis' meer schept
of kan scheppen,
de vrijblijvende & vrijlatende god,
de god voor het happy hour,
beleefd aanbevelend,
uw dienstwillige
w.g.
god bv
~
~
~












~
~
~

Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende