ONTSTONDEN,
WAREN IN ALLE VIER DE GEBIEDEN GEWORTELD IN ANGST EN PIJN.
ALLEMAAL BENADRUKTEN ZE DAT HET ESSENTIEEL WAS OM DIT LIJDEN NIET TE ONTKENNEN,
EEN VOLLEDIGE ERKENNING WAS ZELFS ONONTBEERLIJK VOOR VERLICHTING!
AL IN DIT VROEGE STADIUM, LANG VOORDAT HUN SPILTIJD BEGONNEN WAS,
BEGREPEN DE GRIEKEN HET BELANG HIERVAN: DAT BLEEK DUIDELIJK TIJDENS HET FESTIVAL TER ERE VAN DIONYSUS,
DE GOD VAN DE WIJN, DAG IN DE LENTEMAAND, ANTHESTERION, GEHOUDEN WERD TER ERE VAN DE NIEUWE WIJN?

Dionysus had 't mysterie van de wijnbouw in 't oosten geleerd, en had het ~ volgens de legende ~ aan het volk van Athene onthuld?!
In de vreemde riten v/h Anthesteria-festival, dat waarschijnlijk uit de donkere eeuwen stamt, werd dìt verhaal mag nagespeeld & vierde men de goddelijk transformerende kracht van de wijn die mensen tot een andere dimensie verhief, zodat ze voor korte tijd zelfs leken te delen in de zaligheid van de Olympische goden!?
Het proeven van de nieuwe wijn, dat een vreugdevolle aangelegenheid zou moeten zijn, was een festival van de dood. In het mythische verhaal dat geassocieerd wordt met het ritueel, vertelde men hóe Dionysus de eerste wijnstok aan Icarius, een boer uit Attica, gegeven had en hèm had laten zien hóe híj die druiven oogsten moest. Maar toen diens vrienden de wijn proefden, steeg de alcohol direct naar hun hoofd & vielen ze bedwelmd op de grond! Omdat de dorpelingen nog nooit dronkenschap gezìen hadden, dachten ze dat Icarius hen vermoord had? Ze knuppelden hem dood en het bloed van Icarius mengde zich met de nieuwe wijn: als tragische slotscene hing zijn dochter Erigone zich òp toen ze zijn verminkte lichaam vond! Alleen de Grieken waren in staat om 'n vreugdevol lentefestival te veranderen in een herdenking van zóvéél zinloze horror.