DAT
ONZE VOOROUDERS
HUN VOORTBESTAAN WAARSCHIJNLIJK
MEDE TE DANKEN HADDEN AAN
HUN DEUGDELIJK
GEDRAG?
Altruïsme
was aldus gezien
geen 'goddelijke ingeving' meer maar domweg
het resultaat van een toevallige genetisch mutatie die onze voorzaten programmeerde
om zich genereuzer en coöperatiever te leren gedragen t.o.v. 'ÀNDEREN'! Maar, zo vervolgt hij,
in het men-delijke gedrag zijn er veel van zulke 'gezegende' evolutionaire floppen, en één
daarvan is 'de neiging om aardig(er) te zijn ~ de neiging tot altruïsme, tot generositeit,
tot empathie & tot medelijden'!?
Menig theoloog zou geen problemen hebben met deze of dit soort visies:
het is zonder meer kenmerkend voor onze menselijkheid dat we iets basaals & instinctiefs
zódanig transformeren dat het uitstijgt Bóven het Puur Pragmatische? Zó begon ook ons koken hoogst-
waarschijnlijk (bij 'toeval'
als een handige overlevingskans & -vaardigheid, maar we hebben die wel naderhand
weten te ontwikkelen tot haute quisine e.d.! We leerden rennen & springen, jongleren, proberen & beweren
om aanvankelijk te ontkomen aan andere roof-dieren & mogelijke vijanden, concurrenten &
ander natuurgeweld, maar nú kennen we vooral ook athletiek, ballet andere 'kunstjes'
net zoals we onze (myDi)TAAL vooral eerst ontwikkelden als handiger
communicatiemiddel & nu komen tot
't proza/poëzie~schrijven
e.d.!!
Ook onze religieuze tradities
hebben iets dergelijks gedaan
met o.a. altruïsme etc.: als we het 'elke dag,
de hele dag lang', zoals Kong-Fu-Tseh/CONFUCIUS zei, beoefende,
dàn merkte men dat dit 't menselijk leven
verhief naar 'n domein van 'heiligheid'
& via de beoefenaars 'tekens
van transcendentie'
gaf.