ka177c: als we eenmaal de afgoden v/d gedachten


ACHTER
ONS GELATEN
HEBBEN, AANBIDDEN WE
GEEN SCHIJNBEELD MEER, GEEN PROJECTIE
VAN ONZE EIGEN IDEEËN EN VERLANGENS: ER ZIJN GEEN
VÀLSE NOTIES MEER DIE ONZE TOEGANG
TOT DE ONVERWOORDBARE WAARHEID
BLOKKEREN!

En als we
zoals MOSJEH
onszelf vergeten, KÙNNEN we stilzijn
in de aanwezigheid van
de onbekende
G d?

Dit alles was natuurlijk onbegrijpelijk
als je die spirituele exercitie niet keer op keer herhaalde: Dionysius zag zíjn EKSTASIS
níet als 'n exotische 'top'-ervaring. Íederéén, príesters maar óók léken, zou de drie stappen
van deze dialectische methode o/d Schrift moeten toepassen
als die tijdens de liturgie
hardop voorgelezen
werd!

ÍEDERE
keer als
ze hoorden dat
G d 'rots', 'schepper', 'wijs'
of 'goed' genoemd werd, moesten ze
dat bevestigen, ontkennen & dàn de ont-kenning ontkennen,
waardoor ze zich gaandeweg steeds bewuster werden v/d ontoereikendheid v/d theologische taal,
zelfs als 't de Schrift zèlf betrof! Op bepaalde sleutelmomenten
zouden ze dan de stilte kunnen horen
van die onzegbare ànder
vóórbíj de grenzen
van het
woord.
18 aug 2013 - bewerkt op 21 aug 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende