G D
GENOEMD ALS
EEN SCHEPPER 'ALSOF
HIJ ZOMAAR AMBACHTSMAN IS',
MAAR VERDEROP WORDEN NOG VEEL BELACHELIJKER DINGEN GEZEGD!
De Schrift bedeelt G d 'met PAARDEN & TRONEN & VERFIJNDE BANKETTEN EN BEELDT HEM UIT ALS DRINKEND en dronken, en slaperig en met een kater (poes?)! En g ds woedeaanvallen, zijn verdriet, z'n verscheidene Eden & Momenten van Schuldgevoel,
z'n Vloeken, Toorn & de vele achterbakse redenen
om zijn beloftes niet te houden dan?
Hoe bòt
dit alles misschien ook klinkt,
het is wel waardevol, want het drukt ons met de neus op de beperkingen
van ALLE theologische taal! Dàt moeten we ons iedere keer blijven herinneren
als we spreken over god e.d.?!
We kunnen kritischer
naar onszelf en elk ander luisteren,
en beseffen dat we meestal maar wat in het wilde weg praten
om vervolgens verlegen
stil te vallen!?
IN FEITE
hebben we het natuurlijk
alsmaar weer over elkaar & onszelf:
we zien de wereld, het heelal, de eeuwigheid via onze ogen,
oren, gedachten, gevoelens, dromen, gezangen & daden van nu & hier,
toen & daar, straks 'ergens' elders?! Ons brein, onze genen, ons verleden,
onze zg. 'exen' vormden ons
(of juist niet)!
En het mooie van myDi
blijft dat je bijna allles kunt zeggen
wat je maar wilt over wat dan ook,
hoe dan ook & dat dit ons 'verandert'
'net als g d' ~ ooit zijn we ergens
ermee begonnen 'met zijn'
totdat we ermee ophouden:
in de tussentijd eerst
in het bad?
En theedrinken.