ka159b 't leven van 'n woestijnmonnik is extreem
MONOTOON:
het is geen toeval
dat in alle religieuze tradities
mensen die willen mediteren één of ander
monastiek leven georganiseerd hebben om in hùn behoefte
te kunnen voorzien?
De details & accenten
verschillen per cultuur, maar de gelijkenissen blijven opvallend:
de terugtrekking uit de wereld, de stilte, de discipline van gemeenschappelijkheid waarbij iedereen
bv. dezelfde kleren draagt en bijna dag aan dag
zo ongeveer 'hetzelfde' doet!
Al deze dingen
ondersteunen degene die contemplatie zoekt
gedurende zijn vaak eenzame tocht, veranderen die mede i/d praktijk van hùn realiteit
& helpen hem het (zíjn!) pad te zoeken, wèg v/d gebruikelijke opwinding & extra dramatiek
die eigen waren aan die oorspronkelijke religieuze ervaringen:
zíj boden een element van groter stabiliteit
als tegenwicht tegen de mentale extremen waaraan vaak de monnik ('non'
, yogi of hesychast
voortdurend blootgesteld was geweest
tot dan toe?!
Zodra religieuze ervaring gelijkgesteld wordt aan hèftigheid,
kan dat dan ook een aanwijzing zijn dat mensen geleidelijk aan
het contact beginnen te verliezen met 't psychologisch ritme
v/h innerlijk leven.
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende