ka118 't was míjn éérste ontmoeting met Tsippora ~

ZE
WAS 'N
KLEIN, BEWEEGLIJK VROUWTJE
DAT NIET STÌL KÒN ZÌTTEN, ALS
'n vogeltje v/d ene plaats naar de andere fladderde
& míj niet veel zei! Ik zàg algauw dat de liefde tussen Mosjeh & Tsippora
zó dòr was àls de woestijn èn ìk besèfte me eens te meer hoeveel ik gelùk had met Mérèd,
die me èlke nacht liet kreunen van genòt & me overdag overláádde met z'n áándacht!

Toen ik Tsippora al ietwat beter leerde kennen, begreep ik dat zíj Mosjeh nóóit vergeven hàd dat zíj ònder dwàng
èn gehéél tegen de Midyanitische gebruiken ìn haar zóön had móeten besnijden: er hàd zich vooral mede daarom een múúr van ònbegrìp tùssen díe twéé òpgestapeld & ìk had mede-lijden met allebei omdat zònder líefde het léven té schraal & schril ìs òm er nog énige èchte vreugde aan te kunnen beleven voor beiden maar nú werden wèl alle 'groten van Israël', waaronder Mérèd, Yochèvèt èn ik, Bityah, úitgenodigd òm met YETHRO de maaltijd samen te gebruiken!

Tijdens 't éten bracht Mosjeh z'n schoonvader op de hoogte van de gebeurtenissen @ AeGYPTe,
hóe G d Israel nu bevrijd had VÀN het slavenjùk, waarop YETHRO uitriep: "NÚ WÉÉT IK DAT GOD GRÓTER IS DAN ÀLLE ÀNDERE GODEN!" 't Wàs me al eerder opgevallen dat Mosjeh 't líefst 'n bestaan van àndere goden òntkènde,
maar dàt hij de mensen wèl toestond òm hùn góden te blijven behouden MÌTS zij maar wìlden ÌNZIEN
dàt 'de god van Israël' dé MÀCHTIGSTE was?! Híj hééft míj nóóit gevráágd om MÌJN goden àf te danken,
zólàng ík hèn maar níet bij náme nóemde òf enig blíjk gàf VÀN mijn voorkeur voor hén!?

Onder de mensen die hèm naar deze woestijn waren gevolgd zijn er Vélen geweest die (óók) wèl hùn eigen goden & godinnen met rituele zang & gebed tevreden hielden ~~ Tóen Mérèd & ik terugkeerden naar ònze tent, mèrkte ik dat er iets broeide; Mérèd hàd díe héle maaltijd géén stòm woord gezegd, wat net echt òngewóón was: in het openbaar was hij een zwijgzame man!

Ik hàd níet gemèrkt dàt hij ÍETS ògekropt had, tòtdàt ik 't vóelde ìn 't dònker v/d nàcht! 't Léék òf er 'n 'bràndende braamstruik' naast me liep, zó HÉÉT wàs zijn lichaam: als hij er zó aantoe was, voor-spèlde dàt mééstàl 'n fíjne nàcht, maar ik begreep dàt er éigenlijk ÉÉRST gepraat moest worden?

Ìk hàd dáár weinig geduld voor wan-neer ik mèt hèm naar bèd wilde, ìk práátte dus níet, maar kleedde me snel uit èn mèrkte díe nàcht dàt het óók wèl léuk ìs òm met zó iemand te Vríjen díe Wóedend is èn zìchzèlf dááròm vòlkómen vergéét; ik hóu van tederheid, maar zal díe verpletterende nacht nóóit meer vergéten! Gòdzàlmelíefhebben, wàt ging Mérèd te kéér!

't Wàs mìsschíen voor hèm éven àlsòf ìk vóór hèm dé vijand wàs díe Híj erònder MÓEST krijgen,
want hij gréép & ràmde erop lòs alsof hij in 'n Gevècht gewìkkeld wàs &
ìk slóeg èn tràpte &
gìlde van
genòt
...