ka{r}ma soetra

Sommigen
geloven zelfs
dat g d volmaakt is
en willen eigenlijk hetzelfde zijn als g d
of op hem/haar wat meer gaan lijken:
we willen geen fouten maken ~
een echt kind
van g d maakt
toch geen
fouten?
Dat is onze valkuil
die we zelf gegraven hebben:
de reden dat Yehosjoea aan het kruis werd genageld;
de reden dat we elkaar steeds opnieuw
aan het kruis nagelen!
Jij denkt dat een ijsje pas smaakt
als het een beetje zacht is. Een ander denkt dat een ijsje pas echt lekker smaakt als het keihard is.
En ik vind misschien wel dat het
'halfzacht' moet zijn?
In Israel denken de meeste joden
over het algemeen dat zij gelijk hebben
en dat de Arabieren het fout hebben:
de Palestijnen [en vele miljoenen anderen] zijn het daar naar zij zeggen en laten blijken
duidelijk dus niet mee eens en weer andere mensen denken de waarheid
in het midden te kunnen vinden;
zo zijn onze mensen en manieren,
dus we kunnen met geen mogelijkheid volmaakt zijn,
want als dat al zou kunnen, dan zou het nog heel onwaarschijnlijk zijn
dat we het eens werden
over wat perfect is ...
Daar zouden sommigen onder ons
best wel graag consensus over hebben, en soms komen we daar ook wel eens heel dicht in de buurt: maar hoe bekwaam we als mens, vader, moeder, politicus, econoom en/of filosoof [of wat dan ook] zijn, er is altijd wel weer een situatie, individu of groep waarmee we
geen rekening hebben gehouden ...
Maar het leven
houdt zich niet aan jouw voorwaarden:
je ego kan niet altijd [meer] bepalen wat er precies
moet gebeuren en soms moeten we onze stoel afstaan aan en ander!
Dat is dan misschien wel niet echt plezierig,
maar het leven vraagt ons steeds opnieuw om wat geduldiger en 'nederiger' te zijn?
Misschien komt dat wel omdat perfectie, als het al bestaat,
iets anders is dan wat ons ego
er over het algemeen
van verwacht ...
Jij en ik
en iedereen hier en nu op deze aarde
moeten misschien eerst nog het een en ander leren
voordat we de latent aanwezige perfectie in ons leven kunnen ontdekken ...
We moeten eerst nog even wat groeien, ons aanpasen, transformeren,
voordat we op EEN lijn kunnen komen met wat we 'de goddelijke wil'
plachten te noemen!
Het streven naar volmaaktheid
is een menselijk natuurlijk streven, geen goddelijk streven.
G d accepteert ons zoals we zijn, met fouten en al [what else could '{s}he/it' do?]!
Helaas gaan wij [nog] niet zo met elkaar om.
G d heeft geduld met ons [dat blijkt wel?]:
hij/zij laat ons fouten maken en ervan leren ook nog ...
"Hij" vertrouwt erop dat we het op den duur
[vanzelf] wel zullen leren.
En wij zijn meestal nog niet geduldig genoeg met elkaar:
wij denken dat de ander het nooit
door zal krijgen ...
Wie wordt er hier
nu eigenlijk aan het kruis genageld?
Dat is niet degene die we veroordelen: het is degene die oordeelt!
Ons leven wordt er niet beter op als we anderen veroordelen of bekritiseren:
dat is een spirituele waarheid die we ieder voor ons zelf
moeten ontdekken ...

Dit alles
is natuurlijk
heel ironisch en paradoxaal!
We vinden de volmaaktheid louter
door de onvolmaaktheid te accepteren en ervan te leren ...
De latente perfectie is in ieder mens in principe aanwezig,
maar het is geen wereldlijke perfectie.
Het is de perfectie van
de Geest.
We staan in ons leven 'na het paradijs'
voor de uitdaging om op te houden "G D" te spelen
en te leren mens te worden;
we moeten ophouden perfectie te verwachten
en onze fouten toegeven;
we kunnen nederig leren zijn,
geduldig, leergierig, mild tegenover onszelf
en anderen ...
We
hebben nu
behoefte aan vergeving,
niet aan vergelding.
Willen we in een vriendelijke wereld leven,
of in een kille?
Het lijdt geen twijfel dat kille, hardvochtige daden leiden tot een wereld vol van angst en vergelding!
Als we in een vriendelijke wereld willen leven,
dan moeten we eerst leren om mild en vriendelijk te zijn
tegen elkaar [en
onszelf]
...

DAT
is de keuze
waar we voor kwamen te staan
toen we aanspraak maakten op onze vrijheid,
en het is tevens de keuze waar we op dit moment,
hier en nu [alweer],
voor staan!
Ik ben bang
dat de keuze aan ons is,
niet [meer alleen maar] aan 'hem/haar'.
Want wij hebben deze 'wereld na het paradijs' zelf geschapen,
'hij/zij' niet [meer], maar daarom nog niet minder, tevergeefs, hopeloos, reddeloos,
redeloos & radeloos
verloren
...