(KA) "Ik ben van Ghazziyya," zong één v/d oude

dichters: 'Als zij dwaalt, dwaal ik; & als Ghazziyya 't juiste pad volgt, ga ik met haar!' Of i/d woorden van 'n volksgezegde: 'Help je zus? & broer, of 'm nu onrecht wordt aangedaan of dattie anderen onrecht aandoet!' Déze trouw gold natuurlijk (aanvankelijk!) alléén voor je éigen stam: buitenstaanders werden (oorspronkelijk!) beschouwd als nietswaardig & vervangbaar; als je hèn moest doden om jouw stam-genoten te beschermen, dàn hoefde je dáár geen moment spijt van te hebben!? Dáárom werd 't stamleven gekenmerkt door JAHILIYYAH, 'n woord dat vanouds verwees naar de pré~islamitische tijd @ Arabia. De gangbare vertaling luidt 'de tijd van onwetendheid', maar hoe-wel de stam van dit woord JHL connotaties van onwetendheid heeft, is de primaire betekenis toch (vooral) 'ontvlambaarheid'! In vroege moslimteksten verwijst JAHILIYYAH dan ook naar agressie, arrogantie, chauvinisme & 'n (helaas nog steeds?!) chronische neiging tot veel geweld & WRAAK! In de tweede helft v/d 6de eeuw na Christos, toen de profeet Mohammed werd geboren, hadden die stammenoorlogen 'n ongekende felheid bereikt & heerste er (alweer) 'n apocalyptisch gevoel van naderende rampspoed. Maar de Koerasjieten, de stam van Mohammed, hadden afscheid genomen v/h oeroude nomadenleven & rond de stad Mekka 'n commercieel rijk gevestigd. Om die handel zo nu dus mogelijk te maken hadden ze de verouderde stammenoorlogen afgezworen & bij plaatselijke twisten 'n houding van verheven neu-traliteit in- & aangenomen: ze riepen 't gebied rondom de KAÄBA, 't oude heiligdom in 't midden van Mekka, uit tot hun heilig territorium waar èlke vorm van geweld verboden was! Dankzij deze maatregels konden Arabieren voortaan uit àlle hoeken v/h schiereiland HIER hun handel komen bedrijven zònder nog langer doodsbang te hoeven zijn voor Bloedwraak? Maar de Koerasjieten hadden de oude JAHILI~ar-rogantie wèl behouden! Ze hadden méér succes geboekt dan ze voorheen in hun wildste dromen ooit hadden kunnen denken & waren nu bevrijd van angst om nog langer te verhongeren: door hun verlangen jaar (meer) rijkdom hadden ze echter wel 'n paar humane aspecten v/h stamleven uit 't begerig oog verloren? Sòmmige families zorgden NIET MEER voor de zwakkere leden, maar werden juist almaar rijker terwijl anderen verarmden & zo totaal aan de zelfkant v/d maatschappij kwamen te staan. Er heerste 'n licht ontvlambare sfeer van wrok & spirituele malaise, omdat de oude stamrituelen blijkbaar niet meer toereikend waren in deze nieuwe situatie v/d opkomende markteco-nomie! De Arabieren waren bekend met de G d v/d joden & de christenen, & geloofden dat hij identiek was aan hun eigen Àlláh ~~~~~