ka db bz 158 sunny blue skies & other times/places

summertime to make living easier IN TSFAT/Safed in 't noorden van Galilea creëerde de heilige mysticus Yitschak Loeria (1534-1572) 'n kabba-listische mythe die totaal afweek v/h eerste hoofdstuk van Genesis, & al tegen 't eind v/d 17e eeuw had zijn versie v/d kabbala massale aanhang in joodse gemeenschappen van Polen tot Iran. Ballingschap was voor de joden al 'n centraal thema sinds hun wegvoering naar Bab Ylon z'n dui-zend jaar daarvoor: voor de Spaanse joden, de sefardiem, was het opgeven van hun thuisland de ergste ramp die hun volk was overkomen sinds de verwoesting v/d Tempel: zij hadden 't gevoel dat alles overhooplag & dat hun hele wereld was ingestort - voor altijd weggerukt van plaatsen en tijden vol herinneringen die een wezenlijk onderdeel van hun (voor)geschiedenis, voelen ballingen zich dikwijls in hun bestaan zelf bedreigd. Wan-neer de verbanning bovendien gepaard gaat met (on)menselijke wreedheid, dan roept dit (be)klemmende vragen op over de aard v/h kwaad in 'n wereld die geacht wordt te zijn geschapen door 'n rechtvaardig & welwillend G d!? Vlg. die nieuwe mythologie van Loeria zette G d 't scheppings-proces in gang door vrijwillig in ballingschap te gaan: hoe kon de wereld (nog) bestaan als G d 'alomtegenwoordig' was? Loeria's antwoord hier-op was de mythe van TSIMTSOEM (terugtrekking): 't oneindig "EIN SOF" moest als 't ware binnen zichzelf ruimte vrijmaken voor de kosmos ......

Deze kosmogonie ging gepaard met incidenten, explosies & valse starts, heel anders dus dan de ordelijke, vreedzame schepping zoals die door P beschreven wordt. De sefardiem echter zagen in Loeria's mythe 'n veel adequater beschrijving van hun onvoorspelbare, gefragmenteerde oude nieuwe wereld: al in 'n vroeg stadium v/h scheppingsproces had EIN SOF getracht 't door tsimtsoem ontstane vacuüm op te vullen met goddelijk licht, maar de 'vaten' of 'buizen' waar dat doorheen geleid had moeten worden, waren gebroken! Zo kwam het dat vonken van het oerlicht in de afgrond vielen die 'niet-g d' was: sommige daarvan keerden terug naar de goddelijke wereld, maarvandere bleven gevangen in 't g dloos rijk dat werd overheerst door de boze macht van 'dien' (oordeel/(on)recht), waarvan EIN Sof zich als 't ware had geprobeerd te ontdoen. Na dit incident bevond niets zich meer waar 't (ooit) (be)hoorde. Adam had de situatie op de eerste sjabbatdag al kunnen rechtzetten, maar hij zondigde & sindsdien zaten de goddelijke vonken voor eeuwig gevangen i/d materie?! De Sjechina, nu in permanente ballingschap, waarde rond over de wereld, vol verlangen om weer te worden herenigd met de rest van de sefirotsferen.

Maar er was Hope ! We'll see (or we won't?)!