in Plymouth aankwam, had een Nederlands fregat het anker uitgeworpen voor de kust van Virginia.
Aan boord bevonden zich 20 NEGARS die in West-Afrika gevangen waren genomen & onder dwang naar Amerika waren verscheept.
Tegen 1660 stond de status van dergelijke Afrikanen vast: 't waren slaven, die konden worden verhandeld, gegeseld, geketend & ge-scheiden van hun stamgenoten, vrouwen, mannen & kinderen. Als slaven maakten zij kennis met het christendom, & 't Verhaal van de Uittocht werd (ook) 't hunne!
Aanvankelijk hielden ze waarschijnlijk vast aan hun traditionele godsdienst; slavenmeesters zagen weinig heil in hun bekering, beducht als ze waren dat de slaven op grond van de Bijbel vrijheid & mensenrechten zouden gaan opeisen?
Maar 't christendom moet op hen 'n buitengewoon hypocriete indruk hebben gemaakt, aangezien in preken de Bijbel werd aangehaald om hun slavernij te rechtvaardigen: geciteerd werd dan ook meestal Noachs vervloeking van z'n kleinzoon Kana'an, de zoon van Cham & de stamvader van de Afrikaanse volken "KNECHT VAN ZIJN BROERS ZAL KANA'AN ZIJN DE MINSTE VAN ALLE KNECHTEN!"
Of er werd herhaaldelijk gewezen op SP/SjaoelPaulos' instructie dat slaven hun aardse meesters moesten gehoorzamen; tòch hadden de Afrikaanse (verslaafde/verslavende) Amerikanen tegen 1780 de Bijbel in hun eigen termen geherinterpreteerd!
Centraal in hun beleving van het christendom stond dan ook de 'SPIRITUAL', een lied gebaseerd op een bijbels onderwerp, begeleid door het stampen, snikken, klappen & gillen dat hun Afrikaanse erediensten had gekenmerkt.
Omdat slechts ongeveer 5% van de slaven kon lezen, concentreerden de spirituals zich op de essentie van het bijbelverhaal en niet op de letterlijke betekenis van de woorden. Begin jaren '60 kocht ik m'n eerste 'negro

relimeetingplaat' met alles erop & eran ...