(ka) 180 We worden waarschijnlijk meer

dan alle voorgaande generaties overspoeld met beelden van leed. Elke dag komen ze via het avondnieuws onze woning binnen. Het is gemakkelijk om moe van alle compassie te worden en het is verleidelijk om deze beelden uit ons bewustzijn te bannen door onszelf voor te houden dat we persoonlijk niets kunnen doen en dat al die ellende niets met ons van doen heeft. Christina had waarschijnlijk onderbewust het beeld onthouden van de via tv beroemd geworden foto/film van het Vietnamese meisje dat in doodsangst wegrent voor [US~]napalmbommen: door die foto keerde de publieke opinie in Amerika zich tegen de vietnamoorlog, waarschijnlijk meer dan door enige politieke redevoering. Ze had het beeld gemakkelijk van zich af kunnen zetten en kunnen denken dat ze zelf per slot van rekening al genoeg had geleden. Maar onbewust had ze een verband gelegd tussen zichzelf en het Vietnamese kind?! Ze stond zichzelf niet toe om haar droom te vergeten ~ alsof ze ergens op een onderbewust niveau wìst dat DÍE droom DE sleutel was die haar ooit in staat zou stellen om uit haar eigen labyrint te ontsnappen.

Haar verhaal doet vermoeden dat wij ook tot zo'n moment van inzicht kunnen komen. Inplaats van ons te harden tegen de ellende van anderen die zich aan ons opdringt, moeten we onze blootstelling aan het wereldleed opvatten als een spirituele kans. Doe bewust je best om de televisie-beelden in je bewustzijn toe te laten & dáár 'n plek te geven. Verruim jouw gastvrijheid en maak 'ruimte voor de ander' in je leven.

Het is een krachtige manier om 'zorg voor iedereen' te ontwikkelen: als 'n bepaald beeld jou sterk aanspreekt, richt daar dan jouw aandacht op zoals ook Christina dat deed. Net zoals bij haar het geval was, kan er een bijzondere reden voor zijn?! Denk hier diverse keren per dag doel-bewust aan. Roep de gedachte eraan op wanneer je medelijden met jezelf hebt ... of tijdens 'n moment van geluk, wanneer je vervuld bent van dankbaarheid over 'n meevaller ...

Maak de ongelukkige persoon tot jouw vriend, zodat ze 'n aanwezigheid in jouw leven wordt: richt jouw gedachten van liefdevolle betrokkenheid & compassie op haar tijdens jouw meditatie over de 'onmetelijke krachten' ...


Wat mijzelf, Mordechai, aangaat: ik groeide zo'n 16 jaar lang op onder de vleugels van mijn moeder tot begin jaren '60 & zoiets laat natuurlijk on-uitwisbare sporen na op ontelbare manieren samen met bijbelverhalen, kamp, kogel, psychiatrie, revalidatie, vluchtelingen & huisgasten door de jaren heen ~ Zeeland, Zaandam, Indië, Hongarije, Duitsland, England, Frankrijk, Vietnam, Iran, Israël, India & Nippon in woord & beeld ~~~~~~~
Anyways, ik moet slapen want m'n ogen worden te moe & 'my back is killing me' zoals gewoonlijk ~ aan alles komt 'n eind vroeger of later ~~~
engel
09 jul 2012 - bewerkt op 09 jul 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende