ka 165/166 bedreiging/verhuizing/KAÄBA/Tempelberg.

Wanneer we ons schrapzetten om ons tegen een bedreiging te verweren, kunnen we niet intelligent of creatief denken: als we onszelf nu toestaan woede of minachting te voelen, dan zal dat invloed hebben op onze spirituele en intellectuele gezondheid, doordat onze horizon enger wordt door ondankbaarheid & haat.

Zjoeang Zie/Chuang Tzu zou zeggen dat 't onrealistisch is om te proberen onze culturele, nationale of religieuze tradities in hun huidige gedaante te bevriezen: ga maar na hóe radicaal ze door de eeuwen heen zijn veranderd & zich hebben aangepast aan nieuwe omstandigheden, & dat ook in onze tijd nog doen?

De meditatie over de onmetelijke krachten is dan ook bedoeld om de barrières ie we voor elkaar opwerpen te slechten, zodat onze horizon zich kan verbreden!

Afstand nemen van ons tribaal egoïsme kan een spiritueel proces worden, zoals dat ook prachtig wordt geïllustreerd door de mythos van nachtelijke reis (ISRA' van de profeet Mohammed naar Yeroesjalayiem & zijn hemelreis (MIRADJ)! In de Koran komen verwijzingen voor naar een mystieke ervaring van de profeet, maar ze verschillen sterk van het gedetailleerde verhaal dat voor het eerst in de 8ste eeuw werd opgeschreven. De vroege biografen van Mohammed voegden het verhaal toe in de periode dat de profeet gedwongen werd om Mekka te verlaten, afscheid te nemen van zijn stam, en voorgoed bij een andere stam te gaan wonen. Net als elke mythe verkent deze de diepere betekenis van wat er gebeurde. De HIDJRA, het wegtrekken van Mekka naar Medina, dat zo'n 400 kilometer noordelijker ligt, was meer dan een verhuizing: afstand nemen van je stam, de dierbaarste waarde, kwam in deze tijd in Arabië neer op heiligschennis. Het woord 'hidjra' zelf laat iets doorschemeren van een pijnlijke breuk, want de stam HDJR betekent: 'HIJ SNIJDT ZICH AF VAN VRIENDELIJKE OF LIEFHEBBENDE COMMUNICATIE OF OMGANG [...] HIJ HIELD OP [...] ZICH AAN HEN TE BINDEN!'

Traditionele Arabische odes gaven vaak een beschrijving van de dichter die op een nachtelijke reis ging, een verschrikkelijke tocht door de woestijn.

Daarna kon hij dan genieten van een vreugdevolle hereniging met zijn stam, die hij vierde met een loflied op de unieke superioriteit van de stam, zijn moed in de strijd, en zijn eeuwige haat tegen hen die de stam bedreigden. Maar Mohammeds nachtelijke reis keert dit patroon om: inplaats van haat en strijd te verheerlijken is het een verhaal van harmonie en een overstijging van de stam. Op een nacht, zo gaat het oude verhaal, lag Mohammed te slapen naast de KAÄBA & werd gewekt door Gabriël, de geest van de openbaring, & op wonderbaarlijke wijze naar de Tempelberg gevoerd. Daar werd hij begroet door alle grote profeten uit het verleden, die hem vroegen voor hen te prediken voordat hij zou beginnen aan zijn hemelreis door de 7 hemelen naar de troon van G d.

Het verhaal valt eerbiedig stil wanneer Mohammed in de nabijheid van G d komt, maar het is duidelijk dat het was gebaseerd op de overgave (ISLAM) van het ego: 'VOL ONTZAG VERLOOR HIJ ZIJN SPRAAK EN HIJ VERLOOR ZICHZELF ~ MOHAMMED KENDE HIER MOHAMMED NIET, ZAG ZICHZELF NIET!' [Ik, (m), was daar op die Tempelberg voor 't allereerst op donderdag 4 mei '67, toen de hele zg. Westbank nog (bezet) Jordaans grondgebied was: ik had nog helemaal geen idee wat ik daar 'deed' ...]!!!