ka 163 zorg voor iedereen

Als je in het onderwijs werkzaam bent, bedenk dan dat je de verantwoordelijkheid draagt om ervoor te zorgen dat onze kinderen juiste, evenwichtige en respectvolle informatie over andere volken krijgen: als dit in het verleden met meer zorg was gedaan, dan hadden we nu misschien niet zoveel problemen.

We hebben zorgvuldig nagedacht over de wijze waarop ons eigen leed ons gedrag beïnvloedt en geconstateerd dat de kiem van onze woede vaak in onszelf schuilt en dat het niet zinvol of juist is om aan te nemen dat anderen altijd voor onze pijn verantwoordelijk zijn.

Wanneer je bij het avondnieuws beelden van geweld in andere delen van de wereld ziet, kijk je dan met achterdocht naar de woede en de haat op de gezichten of vraag je je af welke ellende deze woede heeft veroorzaakt? Maak er een gewoonte van om voorbíj de schreeuwerige krantenkoppen te kijken naar de gewone mensen die onder een crisis gebukt gaan. Bedenk dat zij er niet voor hebben gekozen om in dat deel van de wereld geboren te worden. Ze zijn net als wij gewoon in een bepaalde situatie terechtgekomen en moeten nú misschien een leven leiden dat wordt gekenmerkt door geweld, ontberingen en wanhoop.

We weten uit onze eigen ervaring dat daden gevolgen op lange termijn hebben: we zijn allemaal bewust of onbewust beïnvloed door de onvriendelijkheid, verontachtzaming, minachting en gewelddadigheid die we in het verleden hebben meegemaakt. Dit geldt óók voor hele volken: vervolging, langdurige oorlog(en), slecht overheidsbeleid, uitbuiting, verwaarlozing, bezetting(en), vernedering, slavernij, verbanning, armoede en laster laten allemaal psychische littekens na die nog lang blijven bestaan. Ze beïnvloeden de wijze waarop de nieuwe generatie wordt grootgebracht en kunnen doordringen in de religieuze, intellectuele, morele en sociale ontwikkeling van een land.

Mensen die geleerd hebben zichzelf te minachten, zullen anderen niet gemakkelijk respecteren. Mensen die grof zijn bejegend als gevolg van haat, vervolging of onderdrukking, zullen niet snel het vertrouwen ontwikkelen dat het mogelijk maakt zich voor ANDEREN open te stellen en we moeten ons dus ook afvragen of ons land heeft bijgedragen aan de problemen in een bepaalde regio. Als we in onze geglobaliseerde wereld de pijn van een volk negeren, dan moeten we beseffen dat die verontachtzaming op een bepaald moment een weerslag op ons al hebben.