ka 148 {'juist jah'} 't begint door te druppelen?!

"Komaan, Kalamans," sprak BG, 'wees niet tevreden met wat anderen zeggen & neem niets zomaar op goed vertrouwen als waarheid aan!' Inplaats van 'n uiteenzetting over zijn eigen dharma (essentieel innerlijk verlangen) te geven & die verwarde Kalamans de zoveelste leer te bieden waarover zij zich 't chaotisch hoofd konden breken, zei hij tegen hen dat ze van anderen verwachtten die DÍE hen 't ant-woord gaven, terwijl ze, als ze bij zichzelf te rade gingen, zouden merken dat ze 'het' al kènden! Stap voor stap hielp hij hen om op hun eigen ervaring voort te bouwen. Was hebzucht góed of slècht?

Hadden ze niet gemerkt dat iemand die door hebzucht werd verteerd, zeer agressief kon worden & zelfs kon gaan stelen & liegen? En was 't hun al opgevallen dat iemand die haat koesterde daar alleen maar (nog) ongelukkig(er) van werd? Ja, DÀT hadden de Kalamans allemaal opgemerkt! Daarop concludeerde BG dat ze hèm nu niet meer nodig hadden: ze waren al op de hoogte van z'n zg. dharma/leer/boodschap ~ als ze hun haat & hebzucht (verder) intoomden & probeerden om ietwat vriendelijker te zijn & grootmoediger te leven, dan zouden ze zelf wel opmerken dat ze gelukkiger werden. Vandaag de myDidag gaan we niet vaak (?) 'n dialoog als deze aan: de debatten in onze parlementaire instellingen, (massa)media, universiteiten & gerechtshoven zijn meestal/vooral competitief van aard. 't Is niet genoeg voor ons om 'de waarheid' te achterhalen, we willen maar al te vaak ook nog eens onze tegenstanders 'verslaan' & zelfs (totaal) vernederen. Die kwaad-aardigheid & de intimiderende tactiek waarop SO Crates reeds kritiek leverde, worden enthousiast aanvaard als iets wat 'bij 't spel hoort'?! 'n Erg groot deel van dit soort 'dialoog' is alleen nog maar 'n vertoon v/d (berstend opgeblazen) ego: 't komt nauwelijks voor dat iemand toch toegeeft nu dat toegeeft ~ dat ze 't antwoord niet kennen of hun twijfels hebben over de geldigheid van hun zaak? ZÈLFS in uiterst complexe kwesties waar-voor geen gemakkelijke antwoorden bestaan! Toegeven dat jouw tegenstanders misschien wel 'n heel waardevolle inbreng hebben lijkt dan haast ondenkbaar: 't laatste wat iemand nu wil is 'n verandering van opvatting? 'n Agressief debat mag i/d politiek dan misschien wel z'n nut hebben, de kans is wel klein(er) dat 't nog echt 'n mentaliteitsverandering teweegbrengt ~ zeker bij zo'n kwestie waarmee verbitterde & diepgewortelde gevoe-lens gemoeid zijn! Zó lijkt de hele wereld altijd wel weer barstensvol met 'aartsvijanden, barbaren, criminelen' & 'depressieve economisch fucked up financieel getroubleerde huichelachtige idioot jolige krankzinnige lamlendige mafkezige nitwitterige opgezwollen parmantige querulante Henken & hun tragisch truttige Ingrids, de alsmaar wanhopig om zich heen slaande, agressieve, botterikken die alles lijken te willen overheersen met hun betweterigheid & banaliteit' à la ...