'k zie 'k zie wat jij niet ziet & 't is "Iets" ...


't Blijft
natuurlijk 'n woordenspel.
Elk bekje zingt zoals 't gevogeld is.
Al of niet bevlogen.
In de luchten
...

Ondergronds.

Mensen
zijn als 't ware
bij wijze van spreken
een soort van herhaling van wat zich afspeelde
voordat we bestonden: 'n combinatie van mineralen,
dingen, planten, dieren, groot,
klein, dik, dun,
slim &
dom?!

We ontstaan
en vergaan onder luid gezucht,
gemekker, gefladder, geplas, geploeter,
getruttel &
geblaat.

Aan
de traditionele
christelijke theologie hebben
dan ook steeds weer de bewijzen voor het bestaan van 'n
God ten grondslag gelegen. Tegenwoordig schijnen er nu steeds meer 'mensen' te ontstaan
die naar hun eigen zeggen nergens meer in geloven dan in heel veel geld, maximale gezondheid, noodzakelijk geweld & 't meedoen met modeverschijnselen
& nog wat massaal gejuich &/of geklaag
over van dittum &
van dattum.

Die bewijzen
van ooit gingen er,
psychologisch, zo niet logisch,
vanuit dat God al dan niet zou kunnen bestaan.
Ze argumenteerden vanuit iets waarvan iedereen het bestaan erkende [de wereld],
naar 'n 'Wezen' daarachter dat er eventueel wel of niet kon zijn.
De bedoeling van die redeneringen was om aan te tonen
dat God er wel 'moest' zijn,
dat zijn bestaan
NOODZAKELIJK
was.

De veronderstelling
waarvan men uitging,
was dat er een entiteit of 'wezen'
DAARBUITEN
is, waarvan 't bestaan onzeker was
& dus nog bewezen zou
moeten worden.

Nu zou zo'n
"IETS",
ook wanneer het bestaan buiten kijf was, niet
"GOD"
kunnen zijn: het
zou alleen maar een verlengstuk kunnen zijn van het bestaan,
waarvan evengoed denkbaar was dat het 'r
niet zou kunnen zijn ~ anders waren
al die zogenaamde
bewijzen helemaal
niet nodig
geweest.

DUS
is het
beter als we precies
aan de andere kant zouden beginnen:
"G D", is per definitie, 'de naam die we geven'
aan de uiteindelijke werkelijkheid: de oorsprong of bron van de natuur,
het heelal, de eeuwigheid en alles wat er is. En je
kunt niet beredeneren dat die
uiteindelijke 'werkelijkheid'
"BESTAAT"?

We kunnen ons
dus alleen nog maar afvragen
hoe onze uiteindelijke werkelijkheid eruitziet.
Of, in laatste {& eerste} analyse, dat wat de kern uitmaakt
van alle dingen die er zijn, de dynamiek ervan bepaalt, beschreven kan worden
in persoonlijke & onpersoonlijke categorieen! Het gaat nu niet meer
om het eventueel vaststellen van het al of niet bestaan van god
[whatever that may be], maar om door te stoten
naar de grond van 't bestaan. Blijkbaar noemde
o.a. Yehosjoea dat in de taal van zijn tijd
"ABBA/Vader": hij ontleende zijn eigen
bestaan daaraan met alle gevolgen
vandien & hij vroeg ons, voorzover
ik 't "begrijp", om hem
na te volgen op zijn
eeuwige Weg die
ontstaan was
tussen
'begin' & 'einde'.
Mensen kunnen geloven,
doen & laten wat we maar willen ~ ook
daarvan zullen de gevolgen
meestal navenant zijn: al
zijn bergveldredes &
gelijkenissen gaan
daarover
...
engel
blozenblozenblozen
07 sep 2009 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende