{k}opstootjes brievenbuspissers & PVV-fractieleden

Door de weerstanden die hij oproept bij 't deel v/d natie dat de New York Times leest, heeft hij al snel 't karakter gekregen van 'n anti~elitepoliticus: in dit opzicht is hij vergelijkbaar met figuren als Pim Fortuyn & Geert Wilders. In 't mediatijdperk is dat 'n gunstige positie, want 't levert 'm bijna permanent publiciteit op: elke stoot richting vermeende elite of elke brutale in-breuk o/d heersende conventies kan rekenen op applaus v/d eigen aanhang & de verontwaardiging v/d critici. David Brooks:
"Weinig mensen hebben de luxe vrijelijk onaangenaam te zijn!" De conservatieve liberaal [met de typische stem] Harm van Riel schreef i/d jaren '70 v/d vorige eeuw dat 't vermogen om de massa aan te spreken 'n gematigd populisme vereist waar-mee je 't volk op 'n gevoelsmatig niveau kunt bereiken. Daarnaast was in zijn visie 'n zeker persoonlijk charisma nodig, dat eruit bestaat dat de burger 'iets van 'n verbeterde, maar niet al te zeer verbeterde versie van zichzelf te zien krijgt' ...

Donald Trump beantwoordt aan die vereisten: hij is dus zowel die jongen van hiernaast als de handige zakenman die het gemaakt heeft & zich zodoende allerlei buitenissigheden kan veroorloven, tot 'n suikerspin-achtige haardracht aan toe: nog 'n voordeel voor deze 'anti~politicus' is dat z'n aanhang hem zonden & inconsequenties gemakkelijk vergeeft. Wilders heeft nog nauwelijks hinder ondervonden v/d kwestie Lucassen & allerhande akkefietjes ronden andere fractieleden die streden met zijn streven naar groter veiligheid op straat. Dat geeft aan hoezeer er in 'n gecreeerde tegenstelling tussen volk & elite emoties de overhand nemen o/d rede. Daar is vermoedelijk zelfs vrij onderzoek naar Trumps financiele handel & wandel niet tegen opge-wassen. De vastgoed-mogol was twee jaar terug nog lovend over Barack Obama, NU noemt hij hem op tv & rally's v/d Tea Party "de slechtste president ooit" & achtervolgt hij hem met 't zaaien van twijfel over z'n geboorteplaats.

Met raciaal voor-oordeel heeft dat niks te maken, zo bezweert hij: "Ik heb altijd 'n goeie relatie gehad met zwarten!" I/d afgelopen maand is hij i/d abortuskwestie van standpunt veranderd, van pro-choice naar pro-life. 't Heeft geen effect op z'n stand i/d polls, net zo min als 't feit dat hij de waarden v/h huwelijk & 't gezin die hij nu onderstreept, persoonlijk nooit zou nauw heeft genomen.

Politiek is van veel meer betekenis dat hij 'de elite', ook die v/d Republikeinse partij, provoceert & met grootspraak de harten v/d conservatieve kiezers voor zich wint: "Ik kan dit land weer GROOT maken!" DB neemt als EEN v/d weinigen DT serieus, ook al gelooft hij nog niet dat hij 't Witte Huis zal gaan veroveren: "HE IS NO JOKE! Hij komt voort uit diepe onder-stromen in onze cultuur & spreekt zeer sterk tot onze nationale verbeeldingskracht!" IEDER die aan DAT sentiment politiek uitdrukking geeft, maakt 'n kans?! De rede & kritische geest zijn, zoals Thomas Jefferson al in 1781 schreef, de natuurlijke vijanden van wat hij in deze tijd misschien wel de beeldvorming zou noemen. Maar dat wil nog niet zeggen dat ze het daarvan winnen.