Just me

2 dagen geleden zat ik gezellig met gewoon een vriend van mijn opleiding 'JC' te kletsen in de kantine.
Opeens lopen er 2 meiden voorbij..

Hij zegt tegen mij 'waarom denken hun dat ze zo mooi zijn?'
'vind je?'
'Ja , jij niet dan'?

Naar mijn idee lopen die 2 meiden gewoon voorbij, niet veel anders dan ik naar mijn idee voorbij loop.
Waarop ik eigenlijk bij mijzelf bedenk dat als ze niet veel anders doen dan ik hij dit over mij ook wel zal vinden. Ik vraag hem wat hij dan eigenlijk wel niet van mij vindt want ik zie weinig verschil en die meiden doen toch niet uitdagend.

'Nee jij bent gewoon jij..'
Ik ben lichtelijk in de war met dit antwoord..

'hoezo ben ik gewoon mezelf'?
'Ja jij bent leuk genoeg zoals je bent'.
'Ik ben gewoon leuk zoals ik ben?'
'Ja, jij bent gewoon jij'

Dit antwoord verward mij..
Als ik leuk ben zoals ik ben en goed genoeg waar is dan mijn prins op het witte paard?
Ik wacht nu al een tijdje.. Ik weet ook dat ik wel een beetje een eisenlijstje heb maar dat is toch niet erg?
Ben ik zelf te kieskeurig of ben ik voor nu gewoon nog niet op me plek waar ik moet zijn?
En waarom zegt 'JC' dat? hij is tenslotte al een aantal jaar gelukkig samen met zijn vriendin.
Zou het zo zijn dat het 'lot' mij laat weten dat ik gelukkig en blij moet zijn wie ik ben.
Het geeft mij in ieder geval een goed gevoel.. Ik ben nu ook eenmaal hoe ik ben.

quote; in ieder mens zit wel iets dat mooi is !




xoxo Awriter