jr84 òp-en-tòp mèns & op-en-top 'G d' was hij vlg.

SOMMIGEN; NÍET EEN MENGSEL VAN OLIE EN WATER, ÓÓK NIET EEN COMBINATIE VAN NATUUR EN BOVENNATUUR! Ja, volledig mens èn volledig G d als één, die door gehóórzaam te zijn 't 'gàns àndere te midden van òns' belichaamt èn als één, in wie de transcendentie van de liefde wóning maakt. Wanneer we hier nú zó stèllen, dàt ìn Yesj dé mèns gehéél verénigd werd mèt de Grònd van zíjn bestáán, dàn bedóelen we daarmee inderdaad óók te zèggen, dàt er géén definitief verschil bestaat tussen de persoon & 't wèrk van JC, tùssen 'n incarnatie èn dé verzóening; in íeder gevàl zàl dàt verschìl niet veel groter/kleiner/anders mogen zijn dàn 't N(O)T aanbrengt, als het zègt: 'G d wàs via CHRISTOS de wéreld met zichzèlf verzoenende'?! De léér v/d verzoening is níet, - zoals ze in het supernaturalistisch denkkader gewoonlijk vóórgesteld werd - 'n apèrt mythologische, & váák nògàl dubieuze, transactie tùssen twee Partijen, "GOD" ener-zijds èn 'de mens' anderzijds, die dan ook tòt èlkáár gebracht móesten gaan blijven worden, & díe dàn dé verklaring zou zijn (wanneer we hier 'n uitdrukking overnemen van Anselmus) 'wááròm G d mèns wèrd'? Verschillende momenten ÚIT dìt tragikomisch mythologisch drama, zóàls bv. de lòspríjs die aan de duivel uitbetaald moest worden of de idee, dàt dé Váder dé Zóón 'ìn ònze Plááts' stràft, zijn dus in ieder geval wèl 'n gróve vèrtékening van wàt 't Nieuwe Testament leert over de verzoening! Maar zelfs wanneer deze voorstelling van zaken naar z'n inhoud 'christelijk' zou zijn, dàn nòg ÌS dìt héle schéma met zó'n bovennatuurlijk wézen dat uit de hemel afdaalt òm zó de héle mènsheid ÚIT haar zònde te kunnen 'redden' (zo ongeveer àls íemand die z'n vinger in een glas water steekt om daar een vlíeg die voor z'n leven vecht, te hùlp te willen komen?) voor de mòndige mens, die met 'n dergelijke DEUS EX MACHINA geen ráád wéét: 'n volmáákt òngeloofwáárdigd zaak! En tòch hìelden de kerkmensen maar níet òp òm dé Verzóening voor te stellen als iets dat zich tussen twee gepersonifieerde partijen afspeelt!? Ongeveer zó: 'De betrekkingen tussen God en de mens zijn verbroken door de 'zòndevàl'! En de mens kòn zich (nog niet) aan z'n eigen haren òptrekken; alleen van de kant van God kòn nu nog enig herstel v/d bedorven betrek-kingen verwàcht wòrden?!

Omdat wíj echter, van ònze kànt, àlles weer ìn 't réine moesten brengen, zàg 't er aanvankelijk nogal precair hopeloos uit!? Maar God vònd HÈT àntwoord: in dé gezàlfde wèrd HIJZÈLF mèns en àls mèns hééft HÍJ òns allen (?) weer met zich verzoend ...!'!?