Je mag op bijbelse gronden wel degelijk grenzen ~~
stellen aan de opvang van vluchtelingen die bij ons onderdak zoeken: de bijbel stelt eisen aan ons doen & laten. Frans Timmermans, vice-voorzitter v/d Europese Commissie, zei 't terecht: "De migrantencrisis is 'n moment van waarheid i/d Europese geschiedenis"! 't ÌS 'n enorme uitdaging. Trouw sprak zaterdag l.l. van 'n Exodus uit Boedapest van 'bijbelse proporties'?
't Vluchtelingenprobleem is ook al minstens zou oud als de bijbel; EXODUS 22:21 "'n VREEMDELING ZULT U NIET ONDERDRUKKEN, NÒCH HEM BENAUWEN WANT U BENT VREEMDELINGEN GEWEEST IN HET LAND AEGYPTE"! In de joodse traditie werd 'onderdrukken' uitgelegd als 'pijnigen met woorden' terwijl 'benauwen' als 'financieel onheus bejegenen' opgevat wordt? Direct daarna in EX 22:23 wordt de Hemelse straf al besproken: "MIJN TOORN ZAL ONTBRANDEN EN IK ZAL U MET HET ZWAARD DODEN!"
Maar er zíjn natuurlijk grènzen. Allereerst eist de bijbelse naastenliefde níet, dàt hùlpbehóevenden voor eeuwig hier blijven. Wanneer de oorlogsdreiging of hongersnood in het land van herkomst gewéken is, kàn de vluchteling terug (uitzonderingen daargelaten)! We mógen óók grènzen stellen: àlleréérst moréle! Toen de Joden vijf eeuwen voor de burgerlijke jaartelling (CE) in ballingschap weggevoerd werden naar Babylonië, kregen zij van de profeet Yirmeyahoe in naam van G d 'n wèlgemeende opdracht mee: "BEVORDER DE WELVAART VAN DE STAD VAN JULLIE BALLINGSCHAP"!
Dìt betekent: predik géén opruiende taal tégen 't gàstland èn wèrk méé aan de opbouw van je nieuwe omgeving (29:7)! Vèrder mag de overheid 'n grèns stellen a/d toevloed van vreemdelingen, die veelal een beroep doen op de sociale voorzieningen? Het gastland moet dit kunnen dragen! Vanuit bijbels perspectief gelden hier de twee volgende regels: financieel zelfbehoud gaat voor het verzorgen van anderen maar 't lijfsbehoud van anderen gaat altijd vóór onze eigen financiën.
Onder de huidige omstandigheden betekent dit dar vluchtelingen die voor hun leven moeten vrezen, móeten worden toegelaten. Voor 'economische vluchtelingen' gelden andere maatstaven. Laten we de bijbeltekst (Deut. 15:7) analyseren: "WANNEER ER ONDER U EEN ARME MOCHT ZIJN, ÉÉN VAN UW BROEDERS, IN ÉÉN VAN UW WOONPLAATSEN, IN UW LÀND"!
De Bijbel geeft hier wat overbodig aandoende details, die de Talmoed als volgt uitwerkt: 'onder u' betekent dat zelfbehoud voorgaat (n.b. dit geldt alleen voor 't eigen bestaansminimum); 'één van uw broeders' impliceert dat de eigen familie weer voorgaat boven anderen; 'in uw woonplaatsen' geeft buren & stadgenoten aan waarna eigen landgenoten volgen. Komen buitenlanders pas op de laatste plaats? Steunt de bijbel het beginsel van 'eigen volk éérst'? Néé, want de prioriteitenlijst geldt alleen bij gelijke behoeften. Wanneer de één geen dak boven zijn hoofd heeft & de ander alleen zijn dure vakantie naar Barbados zou moeten opgeven, gaat de dakloze weer voor.
Is 'n evenredige verdeling van vluchtelingen over West-Europese landen verantwoord? Rabbijn Evers denkt van wel! Reeds in bijbelse tijden werd armenzorg over alle draagkrachtige burgers omgeslagen! Nu Europa 'n Éénheid lijkt, is evenredige verdeling niet uit den boze! Mogen allochtonen 'hard' worden? Nee, want dat is onmenselijk.
Maar antecedentenonderzoek is zeker niet verkeerd: "ALS IEMAND U ETEN VRAAGT, MAG U NIET ONDERZOEKEN OF HIJ EEN BEDRIEGER IS. GEEF HEM DIRECT TE ETEN! Misschien lijdt hij ècht hònger! Vraagt iemand echter kleding dàn mag men wèl onderzoeken of hij geen bedrieger is omdat hij niet in acuut levensgevaar verkeert" (Talmoed)
DE VLUCHTELINGENPROBLEMATIEK IS UITEINDELIJK DE VRAAG NAAR ONZE GASTVRIJHEID & OFFERVAARDIGHEID NAAR REDELIJKHEID EN BILLIJKHEID.
Verhelderend wat Mòr betrèft!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende