Dwars
door dat
alles heen zijn
onze 'ikjes' druk doende
als atoompje, bommetje, celletje, dikhuidje &
fervente aanhangers van gevoelens, gedachten,
theorietjes, religies, ideologietjes vol lol
& verdrietjes?
Met z'n allen
bruisen we van energie
alle kanten opspuitend sinds oerknallen
& vermoede scheppingen!
De nieuwste mode
van de laatste tijd heet nu dan ook
"Mijn betere ik": we zoeken nijver als naalden in
hooibergen spijkers op laag water dat we naar de zee dragen.
Iemands betere ik staat volgens 't dikke
Van Daleboekwerk dan ook voor
wat er go{e}d
in iemand
is.
Sommigen van ons
laten dit alles gewoon gebeuren
& anderen gaan de keuze voor wat go{e}d in het leven is
niet uit de weg maar wijden zich in toenemende mate
min of meer 'fanatiek' aan de lotsverbetering
van analfabeten, boerengemeenschappen,
bedelaars, gehandicapten, invaliden &
allerlei andere hulpbehoeftigen
tussen ongeborenen en de
toenemende aantallen
'honderdjarigen'
en ikjes
van allerlei leeftijden,
afkomsten & toekomstvisioenen!
Blijkbaar blijven we voorkomen in ontelbare variaties
op oeroude [en nieuwe{r}] patronen als hulpverleners &
bevorderaars van zuster- & broederschap tussen nomaden
& wereldwijde bevolkingsgroepen?!
Wat al die mensen
binnen en buiten bepaalde gemeenschappen
die kiezen voor ons betere ik proberen duidelijk{er} te maken
is allereerst dat dit betere ik inderdaad bestaat en dat het zin heeft om je
door dat betere ik te laten verleiden tot 't maken
van zinvolle{r} keuzes in het
leven op aarde
hier &
nu!
"Gewoon jezelf kunnen zijn",
kunnen doen en laten wat je wilt,
vrijheid/blijheid, vreugde, verdriet en zin zijn
pas echt op z'n plaats als we wat meer vanuit onszelf
voor anderen overhebben & 'alles'
met elkaar
delen!
Na al die eeuwen
vol ijstijden, zondvloeden, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen & grote ellende:
nu de tijd voor wat optimistischer thema's van bezinning, vervolmaking & vervulling.
Als er ooit 'n tijd rijp was voor 'de oogst' in 'de schuur' & 't verschil weten
tussen [on]kruid & [bus]kruit dan is 't nu wel!
Er spreekt geloof uit
in 'de mens' & 't leven &
in al onze vele gezamenlijke menselijke mogelijkheden.
Zodra ik iets interessants ontdek, ervaar, lees of schrijf
wil ik dat dolgraag met anderen delen:
daarom ook zoiets
als myDi!
Blijkbaar
is bekering telkens weer
geboden omdat het mogelijk is & ons uit-
eindelijk ook meer kan leiden tot 'n ietwat beter
en zinvoller leven voor anderen & onszelf: de aard
van dit zaadje, plantje, boompje, beestje, diertje,
mensje {"G dje"} is nu eenmaal niet 't egotisme,
maar juist delen, groeien, bloeien, snoeien,
ontwikkelen & 'vervolmaken':
daar komen we nu achter
toen het bijna alweer te laat leek
voor zelfbeheersing, matiging & vereenvoudiging
binnen alle complexe processen die we zelf vaak op gang hebben gebracht
met onze vingers in de pap
& de poep?
Misschien
was 'de mens' in principe
ooit niet in staat tot enig go{e}d,
maar dat inzicht brengt vanzelf ook
iets nieuws & beters voort als het go{e}d is:
het besef dat het echt anders kan
[en moet] daar 't anders echt
'te laat' is om onszelf &
elk ander van de
ondergang te
redden.
Doomsday
slaat ons
dood voordat we
'boe & bah' of 'oeh & aah'
kunnen zeggen: zoveel is
onderhand wel
duidelijk?
Ik ga
vast aardappels
schillen!
Je
moet toch
ergens mee beginnen?
Alles tegelijk gaat niet
meer, dus probeer ik 't
stapje voor stapje [alsvanouds]:
'n gewaarschuwd mydiertje &
mydimensje telt voor
twee [of
drie]
...