It seems to me



't Mooist aan 'n dagboek is de veelzijdigheid: je kunt 'r werkelijk praktisch alles in kwijt wat je maar wilt op jouw eigen manier en wijze!

Lichaam, geest, omgeving, gevoelens, gedachten, dadendrang, kritiek, lof, prijs & glorificaties, dichterbij & verderaf, mooi, lelijk & lustvol?


Tussen 12 & 120 valt heel wat te beleven aan menselijke ervaringen, zienswijzen & verandering van mening over wat dat ook onze aan-dacht trekt & blijft bezighouden: in zekere zin is 't schrijven over alles wat jou boeit & interesseert zowel 'n doodgewone zaak vandaag de myDidag als 'n unieke kans om je ei (& zaad) kwijt te raken wat natuurlijk ook kan door te dansen, zingen, tekenen, schilderen, foto-graferen, filmen, manipuleren & beweren. Zo'n cyberspeciaal virtueel gedoe is zelfs allemaal met elkaar te combineren als je dat echt wilt!


Je herkent iets dergelijks dus ook al 'eeuwen' terug in AL ons observeren van binnen- & buitenlichamelijke bezigheden: medici, wijsgeren, kunstenaars, mensen van alle rangen & standen, afwijkende opinies & 't 'mededelen' met allerlei andere mensen & hun reacties daarop ...


Meestal is 't in 'mijn geval' simpelweg 'ergens iets meer over willen leren'? De moderne media vertonen zo vreselijk veel ontdekkingen dat ik 't niet meer kan bijbenen: wetenschappers & journalisten verkondigen de meest uiteenlopende meningen over van alles & nog wat in &
om ons heen! Je moet dus wel kiezen wat JOU boeit en wat JIJ wilt weten ... Voor mij komt dat neer op het ontdekken van eeuwenoude
boekrollen, potscherven, pijl~ & speerpunten, voedsel, drinken, ontlasting, gebruiksvoorwerpen & ~waarden EN het verband tussen al die zaken door alle tijden & plaatsen heen: verre voorouders & recenter nakomelingen, hun ervaren van binnen- & buitenbuikse werelden ...


In de loop van die processen worden ook scheidslijnen opgeheven die vroeger & elders nog zwaar taboe waren onder vele volksstammen.


Ik zou zo een, twee, drie niet weten wat spannender is dan je verdiepen in al wat zich afspeelt tussen 'leren kennen', wederzijds alsmaar doorgaan met bevruchten, meedragen, opvoeden, helpen, 'liken' & 'disliken' EN 't leren zien van steeds meer aspecten & kanten van ons tijdelijke bestaan ... Op zo'n 'myDimanier' is eigenlijk bijna NIETS meer taboe of verboden: 't staat ons in principe volkomen vrij om alles
te schrijven & te lezen 'wat, waar & wanneer' we maar willen?

Wat ooit begon met zang & dans, pottenbakken & beschilderen, opgraven, najagen & consumeren, dat is NU & HIER voor ons 't Open Boek van geweten & expressie, (lach- & huil-)bespiegelingen, de gedichtjes & & versjes die blijven opborrelen uit ons eigen binnenste & de verste uithoeken v/h 'heelal' & de 'eeuwigheid'.



Wat is mooier dan dat ...?

Op zo'n manier vloeien werkelijkheid & fantasie in elkaar over ter wederzijdse bevruchting!

Lijkt mij ...


cool!
27 sep 2011 - bewerkt op 27 sep 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende