







vaJeHie
oR SKySCRiBBLiNG
over the QUIET earth
under FLOWING air
the SHINING stars
over RUNNING waves
& the children
of PEACE telling
us
their OWN stories:
I'm
in love
& always will be:
I'll go down with this ship & there'll be
no white flag above my door:
provotarische
psychedelicatessen
...
voor isj/isjah
{man/vrouw}
en alle kinderen
van verleden, heden
& toekomst!
In
het aller~
eerste verslag
van de schepping
wordt iets bevolen,
maar niets wordt nog verboden?
Maar nu, in het tweede verhaaltje,
is er al voor het eerst
een verbod!
Het lijkt in het belang van de mens
opgelegd te worden,
maar we blijven ons afvragen:
als de mens de aarde moet onderwerpen {in Gen 1},
waarom zou hij dan de kennis
over goed en kwaad niet mogen hebben?
Op zo'n manier lijkt het alsof de mens
geen reden krijgt
om gehoorzaam te zijn,
behalve een die 'onzinnig' is?
G*D de Heer lijkt in dit tweede scheppingsverhaal
{in Gen 2:3/4}
aanmerkelijk bezorgder over een confrontatie
met zijn schepping
dan god in het eerste!
Die bezorgdheid groeit als de heer god
de vrouw schept.
Dit tweede verslag over die gebeurtenis laat zich
in de context veel meer lezen
als het verhaal
van wat er werkelijk gebeurd is
op de zesde dag,
als een verklaring waarom god
in het eerste verslag niet
'zag dat zij goed
waren'
.............
De
"Heer God",
anders dan 'g d',
ziet de mens niet (meer?) als goed,
zelfs niet impleciet, nee, nu is er naar het schijnt
iets echt niet in orde
met de mens,
en van die smet kan de Heer God alleen maar zeggen:
"Het is niet goed voor de mens alleen te zijn?
Ik zal een geschikte helper voor hem maken!"
Maar alle pogingen
van de Heer God om met een
geschikte helper te komen,
mislukken.
Hij brengt de mens 'al het wilde gedierte
en alle vogels van de hemel',
een buitengewone optocht
die ook al wel een beetje
lijkt op
het verhaal van de Zondvloed en Noachs Ark.
Hij gunt de mens het 'machtbeladen privilege'
om ze allen in principe
een NAAM te geven,
maar er wordt nog geen 'geschikte helper' gevonden.
Het lijkt impliciet duidelijk dat de mens alle inspanningen van G*D
om andere levende wezens te scheppen afwijst:
ze mogen dan 'goed' zijn,
maar ze zijn niet goed (genoeg?) voor hem!
De Heer God, die nu echt zwoegt,
is gedwongen tot een extreem redmiddel,
en schept een vrouw uit een van de ribben van de man.
Wat moeten we hiervan denken?
Was dat de eerste Clown of de eerste Kloon?
Of het eerste Symbool?
Anyway, de man begroet haar
- de eerste door een mens gesproken woorden uit de bijbel -
met vreugde maar zonder enige dankbaarheid of
wat voor erkentelijkheid dan ook
jegens de Heer God:
'DIT
IS EINDELIJK
GEBEENTE
VAN MIJN GEBEENTE
EN VLEES
VAN MIJN VLEES
LAAT ZIJ VROUW
{iSJaH}
WORDEN GENOEMD
OMDAT ZIJ
UIT HAAR MAN
{iSJ}
GENOMEN IS!
In
het eerste
scheppingsverhaal
{gen 1}
zeggen de man en vrouw
ook niets tegen de god
die hen geschapen heeft,
maar god schijnt op zijn beurt
niet te verwachten
...
Het
enige dat
hij verwacht is
dat zij vruchtbaar en zichzelf zijn,
en dat zij de aarde onderwerpen en daarbij dienen
als zijn "beeld".
Het eerste scheppingsverhaal bevat dus
helemaal geen
verhaal over menselijke zonde!
Hoe anders is dat nu dan
in het uitgebreide tweede verslag
{Gen 2 : 25}:
Zij
beiden waren
naakt,
de mens
en zijn vrouw,
maar schaamden zich niet!
De slang nu
was het listigste van alle wilde dieren
die de heer god gemaakt had.
Hij zei tot de vrouw:
"Heeft G*D werkelijk gezegd: 'Je zult niet eten
van enige boom
in de tuin?'
De vrouw
zei tot de slang:
"Van de vrucht van de andere bomen in de tuin
mogen wij eten,
maar van de vrucht van de boom
die in het midden van de tuin staat,
heeft G*D gezegd:
'Je zult daarvan niet eten noch die aanraken:
anders zul je sterven!'"
De slang zei tot de vrouw:
"Je zult niet sterven, maar G*D weet dat
zodra je daarvan eet,
je ogen geopend zullen worden,
en jullie als goden zult zijn,
kennende goed en kwaad!"
Toen zag de vrouw dat de boom goed was
om van te eten
en een lust voor het oog,
en dat de boom begeerlijk was
als een bron van kennis - en zij nam
van de vrucht
en at
...
Zij
gaf ook
aan haar man,
die bij haar was,
en hij at
...
Toen werden
hun beider ogen
geopend,
en zij bemerkten dat zij
naakt waren;
zij hechtten vijgebladeren aaneen
en maakten zich
schorten
....
(Gen 2:25
tot en met
3 : 7)
Als je
in je kinderlijke onschuld in myDi gaat schrijven
en alles bloot legt
voor de ogen der mensheid
door je prive-verhalen te vertellen,
dan zou het wel eens zo kunnen zijn dat je gaat nadenken
over je doen en laten
en je beseft dat er meer onder de zon is
dan lekker zorgeloos liggen te
zuigen aan de moederborst
of op gods schoot
naar sprookjes te luisteren:
je raakt bedwelmd
door verlangens naar 'verboden' vruchten
en je begeerte
speelt de baas
over je leven.
Niet meer
god of geweten laat je spelen
op onbezorgde zonnige plekjes
in de veilige tuin vol genot en gezelligheid,
maar je raakt verzot op en verslingerd aan
al dat andere lekkers,
wat niet altijd even gezond is.
Voordat je het weet
ben je onbewust
en ongewild zwanger.
Je tanden rotten weg en alles wat overblijft is buikpijn,
depressies en allerhande ellende
die je vroeger niet kende.
Een ieder
kan god, mens, man & vrouw,
kind en onschuld, begeerte en haat op talloze
eigen manieren
invullen.
We
waren o
zo jong & onschuldig
en zie wat er van ons geworden is?
Een
innig mengsel
van goed en kwaad dat ons
tot het einde der dagen
blijft bezighouden
met kiezen en kniezen,
delen en stelen,
vluchten of vechten, en:
nou ja, elk mens kan alle variaties
zelf bedenken?
Wat te doen in onze bittere nood?
In ieder geval in myDi blijven schrijven,
en voor de rest:
doen wat noodzakelijk is,
vermijden wat gevaarlijk is,
alles proberen te benoemen en naam te geven
aan onze diepste zieleroerselen
en oppervlakkigste invallen.
En er het beste van hopen zodat alles
toch nog op zijn/haar
pootjes terechtkomt?
Het
eten is gaar
net als
ik!
Tot
morgen
(indien Aanwezig?)!
bye
ch@i
`~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~



















