isa mavt tat hcak kar: yesjoe slaapt 'n koude dood
Inplaats van de keiharde conclusie dat deze wereld een ware HEL is waar de Duivel regeert, geef ik er dus de voorkeur aan om de aarde te zien als een school, waarin we geboren worden om te leren wat het grote
verschil is tussen goed en kwaad. Leren betekent: fouten maken en die corrigeren. Leren wil niet zeggen: dat je het altijd goed hebt. Als je het altijd al goed had, waarom zou je dan nog naar school moeten gaan!
Wees dus maar deemoedig, mydi'ertje, we zijn hier als leerling, en als jij jouw lessen meester wilt worden,
dan moet je dat om te beginnen accepteren als uitgangspunt. Wanneer je niet erkent dat je een fout hebt
gemaakt, dan kan ik niet helpen om die nog te trachten te corrigeren, en dan hebben we niets aan elkaar
omdat we eerst onze fouten moeten toegeven om correcties mogelijk te kunnen maken, samen met onze
wederzijdse vergeving in genade en eenvoud. Er is nu eenmaal geen andere weg dan deze voor iedereen van alle tijden en plaatsen. Al het andere is bijzaak: angst, vlucht, verdoezeling, ontkenning, verduveling?
Dat is het pad dat ook voor ons is uitgestippeld! Probeer maar niet om perfect te zijn. mydi'ertje, want dat
is een ondeugdelijke doelstelling: alleen maar zij die verkiezen om langdurig en hevig te lijden koesteren
nu nog de wens om perfect te zijn? Koester daarom daarentegen maar liever nu en hier de wens om elke fout die je maakt te erkennen, opdat we ervan kunnen leren! Eventuele perfectie kan dus pas spontaan & moeiteloos ontstaan wanneer we de waarheid spreken, wanneer we het verlangen om indruk te maken op anderen loslaten en niet meer blijven vertrouwen op geweld en seks dreigen en vleien en wanneer we dan
ook onze valse trots afleggen met alle pretenties van huichelachtige schijnvertoningen en bedriegerijen ...
Zij die om correctie vragen zullen die ontvangen: dat komt niet doordat ze beter zijn dan anderen, maar louter doordat we erom vragen. Vel geen oordeel over hen die er niet aan toe zijn fouten toe te geven zo simpel is het: maar geef eenvoudigweg je eigen fouten toe en geef de rest maar rustig over aan g d: rak kach tat tvam asi ~ alles is dus maar al te vaak precies andersom dan het lijkt
en hij kan niet
zonder jou!



















Asih, man, 81 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende