Introjectie


The
quiet Earth
under the flowing Air,
the shining Stars over the running Waves,
and the Children of Peace
Telling us their own
Stories
...

Dat god de mensheid,
man en vrouw,
schiep naar eigen beeld,
is een kwestie van geloof.

Dat onze voorouders er eeuwenlang
naar streefden om
het beeld van hun god
zo goed mogelijk na te leven,
is een historisch feit.

Alle goden zijn projecties
van de menselijke aard.

Gedurende al die eeuwen dat de god van de joden
en de christenen
de ultieme werkelijkheid was van het westen,
trachtten europese
mensen zich daarnaar te vormen.

Ze geloofden dat dit streven hen tot betere
replica's
van het goddelijke origineel kon maken.

En ze zetten zich nauwgezet aan deze opdracht.
De navolging van god vormde een van de
zwaartepunten
van de joodse geloofsbetrachting.
De navolging van Yeshu,
de door god geschapen mens,
stond even centraal
bij de christenen.

Veel westerlingen hebben hun geloof inmiddels
verloren,
maar ook verloren geloof blijft, net als verloren rijkdom,
erg lang doorwerken.
Een jong mens dat in welstand is opgevoed kan,
volwassen geworden,
vergaarde rijkdom afstaan en
een schamel leven gaan leiden.
Zijn aard echter blijft die van een mens
in welstand opgevoed, want
je kunt onmogelijk afstand doen
van je verleden.

Op vergelijkbare wijze is er eeuwenlang
rigoreus getimmerd
aan de vorming van de goddelijke aard,
wat geleid heeft tot een ideaal
van de menselijke aard
dat hardnekkig standhoudt,
ook al zijn de fundamenten daarvan
voor velen ondergraven.

Wanneer westerlingen in aanraking komen
met een cultuur met
een andere taal en een ander ideaal,
dan ontdekken we via een omweg de vreemdheid
en duurzaamheid
van ons eigen ideaal,
onze overgeleverde mening over de mens.
Daarbuiten zijn volkeren op talrijke manieren naar elkaar
toe gegroeid.

Toch blijft er een verschil bestaan.
Want tijdens de eeuwen dat de bijbelse god
de spiegel van het westen was,
keek de rest van de wereld in volstrekt
andere religieus-culturele spiegels.

Ik wil in myDi mezelf en anderen diverse spiegels
in handen geven.
Voor niet-westerlingen biedt de kennis over de
door het westen
aanbeden god een unieke mogelijkheid
om zonder omwegen tot de kern en de oorsprong
van het westerse karakterideaal
door te dringen.

Voor westerlingen zelf kan een verdieping van de kennis
over deze god
datgene bewust en inzichtelijk maken,
wat anders onbewust en ondoorgrondelijk blijft.

Op een bepaalde manier zijn we allemaal
immigranten uit het verleden.
En net als een emigrant die na jaren naar zijn geboorteland
terugkeert zichzelf misschien in vreemdelingen herkent,
zo zal de moderne westerse leek
een schok van herkenning voelen
in de nabijheid van die oude
bijbelse verhalen.

Hoe kan een ongelovige
de nabijheid van god betreden?

Jodendom en christendom hebben hun kennis van god
op verscheidene manieren van generatie
op generatie doorgegeven.

Een minderheid wendde zich - en doet dat nog steeds -
tot de veeleisende en soms esoterische disciplines
van ascetisme, mysticisme en theologie.

Voor de meerderheid bestaat er een boek
dat evengoed voor de gelovige
als voor de ongelovige toegankelijk is,
wat opmerkelijk mag worden genoemd.
Kennis van god als literair personage
vereist geen geloof in god,
maar sluit dat ook niet uit, en myDi is voor mij
een poging om
juist dit soort kennis over te brengen
aan mijzelf & de ander.

Als alle goden menselijke projecties zijn,
moeten we toch ook minstens het empirische feit
erkennen
dat veel mensen niet zozeer geneigd zijn
hun eigen persoonlijkheid te projecteren
op goden
die geheel en al door hen geschapen zijn,
als wel de religieuze projecties
van andere menselijke karakters
'introjecteren' -
in zich op~
nemen.

This
myDistory
continues
...

~@~
10 mrt 2004 - bewerkt op 27 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende