Interland in Cyberspace


Voor
een myDi-
dagboekanier
als ik ben is taal
het enige echte wondermiddel
waarmee ik (mede dankzij alle anderen)
als het ware een wereld van betekenis ontwring
aan mijn dagelijkse
nogal chaotische
bestaan
...

Het lijkt er
bijna op alsof ikzelf,
nu en hier ben begonnen
om mijn wereld betekenis te geven.

De taal lag al
klaar toen ik geboren werd,
ik kon er zo instappen,
als in een speeltuin die op me lag te wachten.

Omdat
de wereld van woorden
er al was voor mij,
kan ik aan anderen uitleggen
wat iets mij doet,
of waarom ik ergens al of niet
van houden kan.

En anderen
kunnen mij op hun beurt
eventueel begrijpen
en erop reageren
als ze dat zouden willen.

Een onder woorden gebrachte wereld,
die we met elkaar delen,
een wereld van taal,
is de basis van elke samenleving.

Een ander woord voor deze wereld van betekenis
is cultuur.
Cultuur is heel de onder woorden gebrachte wereld
die een bepaalde gemeenschap van mensen
met elkaar deelt.

Het woord schijnt af te stammen van 'colere',
latijn voor bebouwen,
bewerken van het land:
in ons geval
'Internetland'.

En dat doen wij als 'myDi-dagboekaniers' ook:
ontginnen
en bebouwen van 'Cyberspace'.
Het eigenlijke ontginnen gebeurt door ons leven
onder woorden te brengen.

Deze computercultuur is er alleen maar daar
waar mensen een taal samen delen.

En op zijn of haar beurt weerspiegelt zich
in onze taal weer,
door gesproken/geschreven woord,
heel de wereld van betekenis(sen) die we samen ooit
hebben opgebouwd.

Die we samen scheppen door eraan mee te doen.
Cultuurmakers zijn zo dus woordvaardigen.

Met woorden scheppende mensen:
'spacepirates' oftewel 'ruimteschuimers'
die 'volkomen vrij zijn' om te doen wat ze ook maar zouden willen
met behulp van woorden en begrippen
zolang dat aan anderen en onszelf tenminste
geen schade toebrengt.

Dat proces van ontginnen is al duizenden jaren,
in allerlei variaties,
aan de gang.
We vallen er middenin.

Onze ouders, grootouders, overgrootouders,
en ga zo maar door naar het verleden zover als je kunt:
we staan allemaal op elkaars schouders,
en bouwen mee aan een wereld van betekenis,
waarin we ons nu en hier, vandaag, bewegen als een vogel
in volle vlucht of als een vis
in het water
.......

Niet
dat we nu
in de beste van alle mogelijke werelden
terecht zijn gekomen,
maar het is de wereld die de onze is:
we hebben op dit moment immers eventjes
geen andere?
Zonder die 'zelfgeschapen' wereld zouden we
er niet alleen niet zijn,
maar evenmin kunnen zeggen of we er ons
gelukkig in voelen
of juist
ongelukkig.

Een erfenis dus:
we hebben de wereld waarin we leven
overgenomen omdat het
een onder woorden gebrachte wereld is
voor ons.

Dit myDi-gebeuren
is alleen maar te danken aan het
onder woorden brengen.
Je kunt haar terugvinden in de taal
die we met elkaar spreken.

Want dat is het kernpunt allicht voor ons
nu en hier:
hoe lang de geschiedenis ook mag zijn
die onze wereld achter de rug heeft,
hoe complex de taal ook is geworden waarmee we
deze wereld van betekenis(sen)
aan onze eigen chaos
ontwringen,

DAT
PROCES GAAT
NOG STEEDS DOOR
EN WIJ MAKEN ER ALLEN
OOK DEEL VAN
UIT
...

Wij zijn
nu en hier
zelf bezig met spreken
in de taal die ons is doorgegeven in lichaam en geest
en omgeving door 'al' onze voorouders.

Wat hieruit blijkt is dat in onze taal
(samenvatting voor heel dat proces van actief onder woorden brengen)
veel en veel meer zit dan je oppervlakkig zou denken.

Onze taal weerspiegelt wat we 'van betekenis' vinden,
je kunt in onze taal terugvinden hoe een mens zichzelf uitlegt,
wat ons zelfbesef is,
wat we belangrijk vinden,
waar we voor
gaan
...

Onze taal
weerspiegelt ons wereldbeeld:
ZO beleven we onszelf blijkbaar,
DAT is onze kijk op onze plaats in de wereld en
op de rol die wij er zelf in spelen.

We zijn nu en hier daar waar we het nu over hebben:
taal is onze gezamenlijke erfenis,
wij bevatten een wereld van betekenis(sen)
die onze voorgangers aan ons hebben nagelaten,
waarin wij ons nu bewegen en
die wij weer doorgeven
aan hen die
na ons
komen
...

Waar bestaat
die wereld van betekenissen
voor ons nu uit?
Dat laat zich alleen samenvattend
opschrijven,
want vertel maar eens even gauw
waar je leven uit bestaat!

Die bestaat uit
de wereld die we erven
van ons voorgeslacht,
dus van kennis en wetenschap
en van normen en waarden,
en alle kennis van goed en kwaad
die ons zijn bijgebracht.

En last but not least:
de wereld van de religie,
die ooit
aan de top van de piramide
stond
...
De wereld
van betekenis als
sluitsteen of grafsteen of
hoeksteen
...
In elk geval:
de meest omvattende kijk op mens en wereld
was de kijk die je in religie werd meegegeven,
ook van onze eigen wereld
(de westeuropese cultuur)!

Waarom dat voor steeds meer mensen niet meer zo is?
Dat komt een volgende keer misschien wel weer aan bod!
Of niet
...


Je toegenegen oude zeurpiet,


Ch@i
de Verkouden Oude van Dagen
(maar jong van hart!)
aka
Purim!
('t feest van Esther:
het enige bijbelboek waarin
het 'drie'~woordje
G*D niet
voorkomt
...)
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeen
verliefd
liefdesverdriet
verliefd
gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkvrolijk
05 mrt 2004 - bewerkt op 26 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende