Tien geboden voor bekerende christenen en moslims?
Ook in 'gebod' acht, dat stelt dat het van te voren gezegd moet worden als het de bedoeling is metactiviteiten geloof te verspreiden, ziet CR weinig: "Dat gaat echt veel te ver, je [on]geloof is nu eenmaal een deel van je identiteit, zoals iedereen 'n identiteit heeft en die uitdraagt, gelovig of niet. Dat is inherent aan je menszijn: als we dat telkens moeten gaan aangeven dan krijgen we wel een erg controlerende samenleving?"
I Wij verkondigen en verspreiden ons [on]geloof niet alleen maar in woorden, maar ook door onze houding, door onze levensstijl, door wat we doen;
II Bekeren kunnen we niemand: dat kan alleen "G D". In onze woordkeus en onze aanpak erkennen we dat de godsdienst die iemand al of niet prefereert eerst en vooral iets is tussen die persoon & 'g d';
III Van ons [on]geloof getuigen mag nooit iets dwingends krijgen, zeker niet wanneer we met [kleine] kinderen en jongeren te maken hebben, of met kwetsbare volwassenen: voorop staat dat iedereen [in principe] zelf mag kiezen om onze boodschap te aanvaarden of af te wijzen en dat wij dat zonder rancune{s} accepteren;
IV In onze zorg voor hulpbehoevenden en voor mensen in persoonlijke problemen zullen we geen gebruik maken van hun moeilijkheden om hen [te proberen] te bekeren;
V Bekering is een zaak van het hart en wanneer we mensen uitnodigen om zich te bekeren, dan zullen we dat nooit verbinden aan persoonlijk gewin of andere lokkertjes;
VI We zullen ons niet laatdunkend of ridiculiserend uitlaten over andere religies;
VII We spreken open en eerlijk over ons [on]geloof, ook als dat ongemakkelijk of zelfs omstreden is;
VIII Over de drijfveren van onze activiteiten zijn we eerlijk en als die behelzen dat we ons geloof verspreiden, dan zeggen we dat van tevoren ...
IX Natuurlijk zijn geloofsgemeenschappen blij met nieuwe leden, maar we gaan met gevoel om met het verlies dat anderen daardoor [kunnen] ervaren ...
X Het is pijnlijk als iemand van wie je houdt, jouw geloof vaarwel zegt, maar we respecteren die stap en oefenen geen druk uit om hen ervan af te laten zien: ook gaan we die per- soon het leven niet zuur maken achteraf ...
Wat mij betreft zouden we al die regels ook best wel kunnen toepassen op alle advertentiecampagnes, sterrenreklames, politieke propaganda en 't dagelijks mydigebeuren in dit virtuele cyberspeciale space: gewoon eerlijk leven [en sterven]; de dingen nemen zoals ze zijn [en ieder vrij laten]; geen dwang, geweld, seksisme, racisme e.d. meer; mensen zelf leren kiezen wat ze willen doen en laten; eindelijk eens eerlijke open discussies zonder overdreven poespas, geslijm & bedreigingen; wel heel veel humor & zoveel mogelijk kritiek, sarcasme, cynisme & cabaret, maar binnen 't betamelijke; niets meer verzwijgen, oppotten, verbergen, verstoppen, verheimelijken & ontkennen uit angst; oefening in 'n redelijk grote woordenschat die begrijpelijk is voor alle mensen van goede wil; meer sensitiviteit, appreciatie, waardering, gevoeligheid voor kunst & vrije expressie; niet meer haatdragend, onverschillig, agressief, bot, lelijk & zeurderig doorzeiken zoals vroeger nogal eens het geval was gedurende vele tientallen eeuwen, maar daar juist meer van leren ...