Inhoud & vorm: as far as I know{how} ~ tenderness.

Wat mij betreft gaat het er niet in de eerste plaats om wie iets waar of waarom heeft geschreven, maar om wat & hoe het er staat ...

Zo ook met de myDibijbelverhaaltjes: 't gaat om de inhoud & de vorm. Wie ze precies (waar & waarom) geschreven heeft zal misschien wel altijd onbekend blijven. De bijgelovigen nemen ze letterlijk & worden zo ahw 'afgodendienaars'. De 'ongelovigen' menen dat het alles flauwekul is, & slaan zo eveneens 'de plank mis'. Wetenschappelijk gezien is 't natuurlijk wel interessant om te weten te komen waar en waarom, hoe & door wie 'iets' is ontstaan, maar dat zal lang niet altijd mogelijk (of zelfs wenselijk?) zijn.

't Gaat erom wat je eraan hebt & hoe woorden, begrippen, betekenissen, definities & interpretaties deel kunnen gaan uitmaken van ons bestaan!

Iets dergelijks met leef-tijden, nicknames, woonplaatsen, werkkringen, achtergronden & 'goede voornemens'. Leuk, interessant, aardig & komisch, maar wat mij vooral boeit is wat IK eraan heb: hoe het me aanspreekt, wat ik ermee kan doen & het deel kan gaan uitmaken van mijn bestaan ...

Zo ook met boeken, tijdschriften, kranten of "het nieuws": INHOUD & HOE die is vormgegeven is wat ertoe doet, de schrijver mag rustig verborgen blijven achter 'n pseudoniem met 1001 redenen van ontstaan, bestaan & vergaan, maar 't is mij te doen om de spanning van "Het Verhaal", 'de boodschap', 'de bekoring van waarheid & fictie, schoonheid & zingeving'.

De rest is bijzaak, versiering, extra 'ballast' ...

Misschien gaat zoiets ook op voor vaders, moeders, verzorgers & onderwijzers op de duur? Fijn om aandacht, warmte, begrip, liefde en verzorging te krijgen van de juiste personen, maar die heb je meestal niet zelf voor 't uitkiezen.

Ze zijn wie ze zijn & vroeger of later zijn we zelf verantwoordelijk voor ons eigen doen en laten? Als basis zijn ze onontbeerbaar, we kunnen niet zonder, maar 't blijft hoofdzaak om daarna ook zelf te leren denken, voelen, beslissen, kiezen & leren samenwerken met anderen die we tegenkomen onderweg!

Zo ook met 'grote woorden' als "God", macht/kracht, natuur/cultuurwetten, liefde/haat, zonde/straf, pracht & praal, autoriteit & geld of wat voor etiketten we ook maar willen hanteren om iets extra waarde & belang te geven.

Wat er toe doet is niet de pretentie of 't gehuichel, maar datgene waarom 't werkelijk gaat: 't samenspel van levensvormen, evenwicht, harmonie, balans tav oorzaken & gevolgen, het inzicht & 't begrip dat daaruit voortkomt & zo de kern vormt van ons bestaan.

DAT is 't ook wat ons zo aanspreekt in zang, dans, melodie & teksten van gedichten, vertellingen, verhalen, sprookjes, vormen, geuren & kleuren die nooit hetzelfde blijven maar die ons blijven 'veranderen'?!