Individu, massa, keuze, Big Brothers & myDiSisters


~

Wat we
dus hebben
en waar we mee verder kunnen
werken,
is een grote verscheidenheid
aan individuele & sociale inbreng
dwars door de omstandigheden heen
en de {on}mogelijkheden van de eeuwen
die ons blijven boeien
& fascineren.

Menselijke
potenties & projecties
die we kunnen delen of die ons kunnen verdelen
al naar gelang we het zoeklicht van
ons intellect, ons gevoel en verstand richten
op de details en de 'grote' lijnen,
ver voor ons aangevangen
en nog
verder na ons doorwerkend
via ons doen en laten
nu & hier.

~

NU
is de prangende vraag:
naar wie luistert de rede
en wie luistert naar
de rede?

DAT
is beslissend
voor het 'nieuwe' denken dat M. zoekt
en dat hij in aansluiting daarop
'denken vanuit de ommekeer'
noemt.

Hij legt
zijn oor te luisteren
bij enkele vertegenwoordigers van de z.g.
holocausttheorie:
in hoeverre zijn wij zelf
medeverantwoordelijk
voor ons individuele & gezamenlijke
voortbestaan?

DEZE theologie
vloeit voort
uit het geloof dat een confrontatie is
aangegaan met het grote 'uitsterven' van levensvormen
{te land, ter zee en in de lucht als het ware},
met Auschwitz,
Hiroshima & Nagasaki
{atomic, biological & chemical warfare},
global genocide door uithongering,
besmetting en verregaande
verdwazing!


Laten we trachten
ons hier te beperken
tot de hoofdlijnen om niet te verdwalen
in een veelvoud van dwarswegen en
mogelijke details.

Wanneer je luistert
naar Joodse stemmen
die spreken over de gevolgen
van Auschwitz
voor het spreken met betrekking
tot "G*D",
dan klinken er grofweg
twee verschillende
stemmen.

De eerste
wordt vertegenwoordigd door rabbijn R.,
die zich genoodzaakt zag
afscheid te nemen van zijn geloof in g*d,
omdat uitgerekend Auschwitz
door G. {zie hiervoor}
een plaats krijgt in
'g*ds heilsplan'.

DAT kan
hij niet meemaken
en alleen de dood
van de bijbelse g*d
rest.

In zijn ogen
is NA Auschwitz niet alleen de ontmythologisering van de
'almachtige g*d' geboden,
maar is er als gevolg daarvan ook een einde gekomen
aan de 'uitverkiezing'
van Israel.

~

Het is vooral
de tweede stem,
vertegenwoordigd door F.,
die M. treft.

Het is een
holocausttheologie,
die haar ontsteltenis over g*d uitspreekt,
maar dan voor het aangezicht van g*d
{coram Deo}.

Er IS
geen antwoord op Auschwitz.
EIGENLIJK rest alleen de dood
van g*d.

DIT is
de meest logische consequentie.
Maar DAT zou de meest onmogelijke mogelijkheid zijn
om de gedachten tot rust
te brengen.

Want
het zou betekenen
dat Hitler zegeviert,
omdat hij juist hierop uit
was.

Israel hoort
vanuit Auschwitz een gebod,
dat gelijke geldingskracht heeft als het gebod van de Sinai:
het recht bevestigen om Jood te zijn,
het recht om als Jood
te leven.

DAT
betekent:
het Joodse leven dieper heiligen
dan de Joodse
dood.

G*d is degene
die aangeklaagd wordt:
U hebt het verbond gebroken
en ons overgegeven aan
de dood.

Maar
WIJ zullen
overleven.

De keuze is hier:
vasthouden aan het Joodse leven
vanuit de motivatie om Hitler
GEEN gelijk te geven.

Wanneer Joden
in vertwijfeling vasthouden aan "G*D",
kunnen christenen op grond van Auschwitz
NIET tot de dood van g*d
concluderen,
aldus M.

OOK
kunnen zij niet
aan deze ontsteltenis voorbijgaan
door te theologiseren alsof Auschwitz
NIET zou hebben plaatsgevonden.

DEZE TWEE WEGEN
beoordeelt M. als ONMOGELIJK.
HIJ zoekt een derde weg.

Solidariteit
met de Joodse vertwijfeling,
zoals die door F. is verwoord, is voor de Duitse dogmaticus
de doorslaggevende reden om NIET
geheel te stoppen met de christelijke
theologie.

En
wat MIJ betreft
maakt het eigenlijk
niet zo bar veel uit welke woordcontructies
we vrijblijvend hanteren:
'g*d is dood & g*d leeft',
'primitief & hooggeleerd', 'naief & banaal bot nihilistisch'
of goedgelovig, overdreven sentimenteel uit zielig zelfbeklag,
fanatiek blind uit machtswellust,
of welke waanzinnige kruisbestuiving van optidepri~zinloze
gedachtenkronkels~ & spinsels
dan ook.

Je kunt
met woorden & zinsconstructies
bijna alle kanten uit naargelang de omstandigheden
en je vrijwillige artistieke
aspiraties.

{Remember: YHWH/yhwh ~ was & is ~ wordende ...}

M. merkt verder op
dat het mogelijk is om de holocausttheologie
in haar fundament te
kritiseren.

Men kan namelijk
de Joodse gedachte van een correlatie
tussen G*D & mens kritiseren en stellen dat
in het christelijk geloof de mens
G*D slechts
in het Woord
ontmoet.

Op DIE manier
kan G*D NOOIT zo aangevallen worden
in de geschiedenis.

Maar zo'n
reactie is voor M. onmogelijk;
ZO'N uitvlucht ziet hij als de 'onverschillige kilte van de orthodoxie'.
HIJ wil denken vanuit de ommekeer,
zodat de theologie werkelijk
bijdraagt aan het gebod:
NOOIT MEER
AUSCHWITZ.

De KEUZE
voor een denken vanuit de ommekeer
heeft grote consequenties.

Auschwitz
betekent voor christenen
dat er GEEN rechtvaardigend geloof,
geen verdediging van ons handelen of nalaten,
van ons vertrouwen en ons wantrouwen
meer kan zijn.

Zo weinig
als onze binding
aan het Nieuwe Testament en het dogma
ons tot verzet tegen Auschwitz hebben bewogen,
zo weinig kunnen we ons ter verdediging
nu op hen
beroepen.

DIT
betekent kort gezegd:
er kan na Auschwitz ook geen apologie
van Jezus Christus meer zijn.
Het kan ALLEEN om onze
navolging gaan.

DIT
houdt in
dat G*D en zijn evangelie
in geen enkele conditionele structuur meer
te vatten
zijn.

We kunnen
g*d en zijn evangelie
NIET MEER als algemeen inzicht
voorhouden.

Het kan
alleen gaan
om het geloof
zelf.

Vanuit dit vertrekpunt
schetst M. hoe zijn denken vanuit de ommekeer
gestalte krijgt.

In de komende dagen
hoop ik, alweer in sterk verkorte vorm,
enkele wezenlijke kenmerken van dit 'nieuwe' denken,
weer te geven.

#

verliefd
engel
27 feb 2005 - bewerkt op 22 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende