't
Gansche menschenleven
hangt aan elkaar van associaties,
banden, coexistenties & dergelijke ellenlange
fantastische huppelgewaarwordingen {hiephiep~hoerara?}!
(KA) Siddharta Gautama, de latere Boeddha, leerde aldus yoga bij 'n paar v/d beste leermeesters van zijn tijd, voordat hij de ver-lichting van z'n nirwana bereikte: zó werd hij al snel 'n expert die de hoogste toestand van trance kon bereiken, maar hij was het niet eens met de manier waarop zijn leermeesters deze deze 'piek~ervaringen' interpreteerden. ZÍJ vertelden hem dat hij v/d opperste staat van 'verlichting' had ge-proefd, maar SG ontdekte dat hij na afloop v/d EKSTASIS weer op dezelfde oude manier werd geplaagd door hebzucht, lust, afgunst & haat: dus probeerde hij om deze hartstochten te doven door zo'n strenge ascese te beoefenen dat hij vreselijk mager werd en zo dus bijna zijn gezondheid had verwoest. Tòch blééf zijn lichaam om aandacht vragen & uiteindelijk riep hij op 'n moment van zowel wanhoop als opstandigheid uit:
'ER MOET TOCH WEL 'N ANDERE WEG NAAR VERLICHTING ZIJN!?' Op dàt ogenblik dienden zich nieuwe oplossingen bij hem aan: hij herinnerde zich 'n incident uit z'n vroege jeugd toen z'n vader 'm had meegenomen om te kijken naar 'n rituele om-ploeging v/d velden voor de eerste inzaaiing v/h jaar. Z'n kindermeid had 'm onder 'n roosappel achtergelaten terwijl zij die ceremonie bijwoonde & de kleine 'sg' ging rechtop zitten om te zien dat 'n paar jonge grassprieten door de ploeg waren losgewoeld en dat de kleine insecten die erop zaten waren gedood! Hij voelde een pijnlijk verdriet alsof z'n eigen verwanten waren gestorven, en dat moment van empathie voerde hem buiten zichzelf, zodat hij tot 'n 'bevrijding v/d geest' (CETO~VIMUTTI) kwam? Hij voelde vanuit 't diepst van zijn wezen 'n gevoel van pure vreugd opwellen, zette zich i/d yogapositie & kwam meteen, ook al had hij in z'n korte leven nog nooit 'n yoga~les gehad, in 'n trance. Toen
hij
terugkeek
op DÍE cruciale episode, besefte hij dat z'n geest in DÍE gezegende momenten volkomen vrij van hebzucht, haat, afgunst & lust was geweest dus bedacht hij dat hij níet z'n mènselijkheid moest onderdrukken met strenge oefeningen, maar juist de emoties moest cultivéren die hem tot die zg. ceto-vimutti hadden gebracht: compassie, vreugde en dankbaarheid?! Hij realiseerde zich óók dat de 5 'verboden' in balans moesten worden ge-bracht met hun positieve tegenhangers. Dus inplaats van zijn gewelddadige neigingen eenvoudigweg te onderdrukken, zou hij juist proberen om gevoelens van liefde & vriendelijkheid aan te moedigen!?
Hij onthield zich nu nog alleen van liegen,
maar zou er óók voor zorgen dat alles wat hij zei
voortaan vooral voorzover het van hèm afhing 'redelijk, accuraat, duidelijk èn heilzaam' zou zijn:
hij stelde zich er niet langer mee tevreden om diefstal uit de weg te gaan maar leerde
genoegen te scheppen i/d vrijheid die hij won
door slechts 't hoogstnodige te bezitten:
je weet nu waarom
~~~
