in topvorm


't Meest waardevolle aan leven op aarde is zowel natuurlijke verscheidenheid als onze eenheid.

Aan de ene kant hebben we te maken met een haast onvoorstelbare veelzijdigheid & aan de andere met
't evenwicht, de eenheid, tussen al die verschillen & tegenstrijdigheden. De grote vraag, als vanouds, is &
blijft dus hoe we die uitersten met elkaar kunnen verzoenen? Hoe we moeten & kunnen leven in 'n grote wereld die ons bevattingsvermogen te boven gaat & die we toch onder de knie willen krijgen: 'n oud men-selijk dilemma waar de andere planten & dieren, voorzover we weten, wel lichamelijk maar niet geestelijk
last van hebben & mee blijven zitten in 't diepst onzer gedachten & gevoelens, voorzover echt aanwezig!

Symboliek dus weliswaar, maar met zeer praktische details, finesses, consequenties & weerpiegelingen ...

In 't tijdperk van commercialisering {zowel veel 'kommer' als 'cia'-lisering} & voortsnellende globalisering,
bloeien wetenschap, sport & spel, als nooit tevoren. Het loopt allemaal telkens weer de spuigaten uit & we
zitten met handen in 't haar van radeloosheid & steken ze de lucht in bij popconcerten & sportwedstrijden?
't Levert zowel meer Griekse sportiviteit & Romeins spektakel op als Joodse diepgang & herinterpretatie ...

Die onderlinge strijd & verwarring is er een van 't grootste, wreedste en overweldigendste voorspel tot een
gevaarlijke internationale massacultuur die we ooit hebben meegemaakt na kolonialisme & imperialisme!

Overleven of niet is nog steeds de belangrijkste vraag, maar nu niet op 'n klein terrein, maar wereldwijd?

Sport ~ brood & spelen: vergezocht? We kijken terug via 't verleden der Oudheid in haar dubbele macho- gedaante van Grieks-Romeinse mucho overmoed & kinderlijke simpliciteit. We hebben in de geschiedenis
van de sport in de afgelopen eeuw 'n dubbele hergeboorte meegemaakt, die dankzij de industrialisatie & massaficatie in 't teken van 't Griekse stadion staat EN in de Romeinse snit van de arena. Die algemene tendens in de sportcultuur van de twintigste eeuw lijkt een steeds duidelijker overwinning te laten zien van
't arena- op 't stadionprincipe wat dus tegelijkertijd duidelijk iets zegt over de fundamentele strekking van
de massacultuur in die afgelopen twintigste eeuw: de 21ste laat tot nu toe alleen nog maar intensificatie daarvan zien zover dat voor onze oogjes & oortjes zichtbaar & hoorbaar is ~ we snellen alsmaar sneller ...

Renaissance [hergeboorte] betekende een tijdperk waarin de ontdekking van wereld & mens 'n nieuw be-gin kreeg? Maar deze ontdekking impliceert dus wel 'n terugkeer naar die "Oudheid" waarin de mensen op
een heel andere manier openstonden voor de wereld dan in de z.g. 'christelijke' tijd! Zo ongeveer tegen 't
einde van de Middeleeuwen zijn we als 't ware uit de rusteloze roes van vrome introspectie ontwaakt & ge-stapt & hebben we ons weer eens helemaal met huid & haar op de zintuiglijke wereld gericht - wat nu een-
maal niet zonder voorbeelden van & uit de Oudheid kan gebeuren: de taal werkt zowel letterlijk als figuur-
lijk verslavend, determinerend, bepalend als analyserend, ontledend & fabulerend, 'verduidelijkender' ...

We blijven zo voorlopig nog wel even doormodderen met symbolen, zinnebeelden, 'plaatjes', & de nadere
verklaring van wat we menen te zien, te horen, te ontwaren & te onderscheiden: het blijft boeien, anders zouden we er niet eens aan durven beginnen? Wat interessant is 'ligt tussen alle zaken & dingen in' ...
24 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende