In 't kader van VVD, CDA, D66, CU & GroenLinks ...

(sg/ap) Er is maatschappelijke en morele verontwaardiging over de omgang met kinderen die problemen hebben bij leren en gedrag, zegt Paternotte: "We hebben nu gemiddeld 'n veel hoger levensstandaard dan toen, maar kennelijk hebben we minder over voor het speciaal onderwijs.

Dàt vind ik onbegrijpelijk." 't Aantal kinderen dat naar speciale scholen gaat, is dan ook aanzienlijk gegroeid. Vorig schooljaar zaten er bijna 69.000 leerlingen in 't speciaaal onderwijs. De kosten zijn gigantisch gestegen. Stoornissen worden nu beter herkend, aldus AP: "Er zijn ook meer kinderen met astma, allergieën & diabetes.

Onze kinderen hebben 'n probleem met 't verwerken van informatie, waardoor zij in deze snelle(r) maatschappij eerder uitvallen. Daar moeten we als samenleving toch 'n oplossing voor vinden?" Die veront-waardiging komt ze vooral tegen bij politici die de standpunten van deskundigen van tafel vegen 'omdat ze toch beïnvloed zullen zijn door de farnpmacie'. "Vorig jaar waren we uitgenodigd voor 'n rondetafelgesprek i/d Tweede Kamer.

Dat was op initiatief van 'n Kamerlid dat vragen had gesteld over de toegenomen medicalisering & gebruik van etiketten als ADHD & PDD-NOS. Zij blijft er maar op hameren dat we kinderen tekort doen als we ze etiketten opplakken. Wij willen ook niet per se onze kinderen labelen, helemaal niet.

Maar 't etiket 'het lastigste of domste kind v/d klas' is natuurlijk ook niet gewenst."

Er zijn perverse prikkels ontstaan, die ziet Arga Paternotte ook, waar-door hulpverleners soms uit financieel belang te makkelijk kinderen in
hokjes plaatsen. Strooien met etiketten betekent dat de ernstige gevallen tekort worden gedaan. Maar ze waagt te betwijfelen of 'n kind uit luxe tot 'n ADHD'er of PDD-NOS'er wordt bestempeld. "Ieder kind wil gewoon (kunnen) meedoen & iedere ouder wil goed (kunnen) opvoeden. DÀT wordt vergeten. Intussen worden voorzieningen te-ruggedraaid. Straks moeten met 'n depressief kind naar de gemeente voor hulp, & als 't 'n arm heeft gebroken naar de dokter.

"Ik vind de tendens naar passend onderwijs op zich prima, & heb daar goede voorbeelden van gezien in Amerika. Daar staat 'n team achter een leerkracht die 'n klas vol verschillende leerlingen les moet geven.

Er zijn programma's waarin dezelfde coach de leerkracht op school ÈN de ouder thuis begeleidt. Maar de manier waarop 't nú gaat in Nederland, zonder extra voorzieningen, door maar druk op 't onderwijs te zetten, dàt is echt zorgelijk."

Wat mij, Chai, betreft, is democratie niet simpelweg de helft plus één, maar inderdaad 'overleg'- of 'polder'-economie: net zoals we altijd mede afhankelijk zijn van onze dijken, polders, kanalen, rivieren, havens & (spoor)wegen, zo ook van 'school & werk' ...