JE LEEFT.
Dus verre
zagen wy de H.Apostelen,
als treurigen TSIONS,
hoogbedroefd over JC
en van de vrouwen, in dien treur-staat gevonden,
en opgewekt door de blijmaare, dat JC was opgestaan,
en van haar alle gezien. De goede boodschap spoort de kruisgezanten aan,
om de zaak te toetsen, en niet los, niet ongegrond, maar op de volzekerste blijken
aan te nemen, als eene hoofdzaak, waar van het Christengeloof afhing,
en die niet op de geloofwaardigheid der vrouwen, maar
op onwedersprekelijk bewijzen,
moest gegrond
zijn.
Hier toe
begeven zich TWEE,
wel ligt uit aller naam,
om het graf te zien, te doorzoeken,
en op het zeggen der blijde boodschapters te komen staat maken.
'T is waar, dat zommigen dit vroeger stellen, en begrijpen,
dat op het aanbrengen van Miryam de Magdaliet,
deeze H.grafvaard zoude geschied zijn,
die nu van zo veelen uit bygeloof,
maar toen uit voorzichtigheid,
gedaan werd.
'T is ook waar,
dat onze H.Euangelist
dit onmidlijk t'zamenvoegd, als ware Petros,
volgens zijnen gewonen ijver, aanstonds opgestaan, en naar 't graf gevlogen,
zo haast Miryam haar bekommerd verslag deed, dat JC
was uit den grafkelder
weggenomen.
Doch Lukas,
dien wy reeds een- en andermaal gezien hebben,
alles omstandiger en nauwkeuriger aan te merken,
vertoont dat Petros uitging, als de VROUWEN, waar onder ook Miryam haMagdaliet,
de boodschap van 's Heilands opstandinge gebragt, doch
GEEN GELOOF gevonden hadden.
Weshalven
men zal begrijpen moeten,
gelijk ook zommigen doen, dat ALLE de vrouwen die tijdinge reeds gebragt,
en d'Apostelen, om dat zy der boodschapsters geen geloof gaven,
gaande gemaakt hadden, om de waare geschapendheid
der zaake na te sporen.
Dat nu Lukas
alleen spreke van den Apostel Petrus,
en onze H.Euangelij-schrijvers van Petros, en den ANDEREN Discipel,
is geenszins strijdig: want als Lukas alleen den Apostel Petrus noemt,
sluit hij Yochanan, dien wy aanstonds tonen zullen, die ANDEREN Apostel te zijn,
niet uit, maar zal reden hebben gehad,
om Petrus alleen
uit te drukken.
Kortom,het gaat
duidelijk NIET om
een eenduidig Verhaal dat
maar een enkele versie kent,
als uiterste, diepste & grootste 'waarheid',
maar juist om die veelzijdigheid van ons bestaan: niet een bijgelovige monomane censuur,
maar 'a many splendoured thing' ~ de werkelijkheid is als een edelsteen
die na te zijn ontdekt oneindig veel facetten krijgt
die schitteren in zon- & kunstlicht?
Niet om opgesloten te zitten
in een brandkast, maar om
z'n schittering te tonen
aan allen die er de
waarde van willen
ontdekken en
blijven inzien
...
