In krochten om op krachten te komen



cool!nahnahgaap!gemeen
liefdesverdrietverliefdliefdesverdriet
gemeengaap!nahnahcool!

Volgen
wij samen
myDi op haar
tochten door de menselijke
krochten en keren
terug tot
de slang.

Als
de slang
de vrouw vertelt dat zij,
in tegenstelling tot wat de heer G*D zei,
niet zal sterven als zij eet van de vrucht van de boom
der kennis van goed en kwaad,
dan spreekt de slang de waarheid!

Zij en de man zullen niet sterven
als zij niet gehoorzamen aan het bevel van god;
zeker sterven zij niet
'zodra je daarvan eet',
zoals god gewaarschuwd had?

Is de kracht van de slang om G*Ds plan te verijdelen
een reflectie van de macht van de heer G*D?
Is de slang zijn rivaal?
Of is de hele verleidingsepisode als het ware
doorgestoken kaart?
Is de slang
de geheime of onbewuste agent
van de heer G*D?

Met de stelling
dat het duo wel degelijk meteen stierf,
maar dat het een geestelijke en niet een lichamelijke dood was,
kunnen al deze moeilijkheden omzeild worden
en kan de rol van de slang als bedrieger
worden gehandhaafd.

Dat is de traditionele
theologische interpretatie van 'de zondeval',
'de erfzonde'
.......
Maar de myDi vertelling
die wij aan het vertellen zijn heeft,
zoals al vaak bleek en nog vaker zal blijken,
niet veel op met vergeestelijkte
of zuiver symbolische betekenissen,
maar is buitengewoon dol op
allerlei soorten verhalen
over bedrog!

In plaats van het conflict
op te heffen
door de bedreiging met de dood ter vergeestelijken
of het duidelijke bedrog te rationaliseren,
kunnen we het conflict beter terugvoeren op
de heer G*D,
die immers een oorzaak is
van voor- & tegenspoed in het leven van zijn scheppingen
omdat in zijn persoonlijkheid
een strijd woedt
tussen goede en slechte impulsen.

In het oude Tweestromenland Mesopotamia
werd de schepping vaak voorgesteld
als de overwinning van de schepper/god op de chaos,
waarbij de chaos werd voorgesteld
als een vijandige godheid,
een vreselijke zeedraak
of een vloedmonster.

Stel je de bochten in een grote rivier voor
als het levende, draaiende lichaam van een reusachtige slang;
stel je voor
dat de slang het land kan overspoelen
met zijn waterige kronkelingen,
zoals de Eufraat en de Tigris inderdaad herhaaldelijk deden,
en je hebt de mythologische mise-en-scene
bij de staart.

Er zit ongetwijfeld een echo
van die mythische strijd in de straf die de heer G*D
aan de slang oplegt
omdat zij de vrouw heeft verleid,
maar nauwelijks meer dan een echo,
omdat de monotheistische bewerking
de slang heeft getemd tot een tegenstander
die de heer G*D amper waardig is.

Het oude mythische materiaal is zo grondig herschreven
dat de slang
- de derde persoonlijkheid die opgenomen is
in de verrijzende goddelijke figuur -
geen vijandige god meer is maar
{denkend aan het allereerste verslag over de schepping}
slechts een van gods schepsels.

Als gevolg van deze herziening
{de hoeveelste wel niet?}
kan de schepper van de slang zijn verantwoordelijkheid
voor wat de slang doet
niet ontlopen.

Maar als een meestal zelden opgemerkt tweede vervolg
met dezelfde herziening/hertelling/herschrijving
zal de heer G*D een personage worden met
een innerlijke conversatie.
Hij zal de slang berispen;
en als hij dat doet,
zal hij ook zichzelf moeten berispen.

Wat polytheisme toestaat als extern gerichte woede
tegen een vijandige godheid,
moet monotheisme
- zelfs een monotheisme dat zo nu en dan
in de eerste persoon meervoud spreekt -
veranderen in de naar binnen gerichte
spijt van de heer G*D.

Wij allen hadden en
hebben vaak nog stuk voor stuk de neiging in myDi om
alle goed en kwaad toe te schrijven aan 'goddelijke' machten en
'uitwendige' krachten:
niet 'ik', maar:
'de ander'?

Voorwaar, voorwaar: een eeuwenoud oerprincipe!

Dit eerste
maar zeker niet laatste blijk
van goddelijke spijt
is de eerste verschijning van de godheid
als een waarlijk literair personage,
dat niet verward moet worden
met een mythische kracht
of louter betekenis
begiftigd met 'n
allegorische
stem
.......

Het
eigenaardige,
cultureel bepaalde innerlijk leven van de westerse mens begint,
in een bepaald opzicht,
met het gespleten innerlijk leven van de godheid,
en het innerlijk leven van de godheid begint
met de spijt van de
schepper
...

Het
keerpunt
in ons eigen onderhavige myDi bijbelverhaal vindt plaats
nadat de heer G*D heeft ontdekt
dat de man en vrouw
ongehoorzaam zijn geweest:

"Zij hoorden het geluid van de Heer God,
die in de tuin wandelde in de avondkoelte;
en de mens en zijn vrouw verborgen zich voor de Heer God
tussen de bomen in de tuin.
De Heer God riep de mens en zei:
"Waar ben je?"
Hij antwoordde:
'Ik hoorde uw geluid in de tuin, en ik werd bevreesd, want ik ben naakt;
daarom verborg
ik mij
....'

G*D antwoordde:
"Wie heeft je verteld dat je naakt bent?
Heb je van de boom gegeten waarvan ik je verboden had te eten?"
De mens zei:
'De vrouw die u aan mijn zijde gesteld hebt,
die heeft mij van de vrucht van de boom gegeven
en ik heb gegeten
...'

De Heer God zei tot de vrouw:
"Wat heb je toch gedaan?"
En de vrouw zei:
'De slang heeft mij verleid en
ik heb gegeten
...'

{Gen 3:8-13}

Taal die wij nog allen samen tegen kunnen komen
in onze myDiverhalen
van elke dag:
'ik' & 'mijn ouders', 'vader', 'moeder', 'leraar', 'baas', 'god',
'vrienden' en 'vriend-innen'
zeiden dit of dat tegen elkaar en toen gebeurde er
zus en zo en toen, en toen,
en toen
..............
{was het zijn/haar/mijn en/of onze schuld dat
.......}
..............
De taal die
de Heer God gebruikt
om zijn ene, onuitgelegde bevel te geven
en waarin hij vervolgens met de man en de vrouw praat
na hun ongehoorzaamheid,
is een taal die ieder mens kan gebruiken als hij met een ander praat.

Zij heeft noch de majestueuze, bijna abstracte eenvoud
van de woorden die G*D in Gen 1 hanteert,
noch vormt ze een poetisch of retorisch hoogtepunt.
Maar dit verandert weer zodra de Heer God de ontdekte zonde bestraft!
Zijn veroordeling van de slang, de vrouw en de man,
in die volgorde,
is een explosie van woede en toevallig ook
het eerste uitgebreide gedicht
in onze myDibijbel:

Toen zei de Heer God tot de slang:
"Omdat jij dit gedaan hebt,
zul je meer vervloekt zijn dan al het vee
en alle wilde dieren van het veld;
op je buik zul je kruipen
en stof zul je eten,
al de dagen van je leven.
Ik zal vijandschap zetten
tussen jou en de vrouw,
en tussen jouw nageslacht en haar nageslacht;
zij zullen jou op je kop treffen
en jij zult hen in de hiel treffen."
Tot de vrouw zei hij:
"Ik zal je zwangerschap zeer zwaar maken;
met moeite zul je kinderen baren.
Maar naar je man zal jouw aandrang uitgaan,
en hij zal over jou heersen."

Tegen Adam zei Hij:
"Omdat je naar jouw vrouw hebt geluisterd
en van de boom hebt gegeten waarvan ik je geboden had:
U zult daarvan niet eten,
is de aardbodem om uwentwil vervloekt;
al zwoegende en ploeterende zul je daarvan eten
al de dagen van je leven:
doornen & distels zal hij u voortbrengen.
Het gewas van het veld zal u tot voedsel dienen;
in het zweet uws aanschijns zul je brood te eten hebben,
totdat je tot de aardbodem weerkeert -
want daaruit bent u voortgekomen.
Want stof ben je
en tot stof zul je weerkeren."

{Gen 3:14-19)

I
went to
the disco and
what did I see?
My boyfriend was
kissing that girl on his knee!
I went to the doctor and what did he say?
My girl you are pregnant
and so you will stay!
My father and
mother were angry and cried:
What did you do
and why
have you
lied?

Piepkleine oorzaken hebben grote gevolgen
en zo bijt de slang in z'n eigen staart totdat we
de genetische codes kraken en (alweer) denken
dat we godzelf zijn in onze kennis
van goed en
kwaad
...

Anyway,
deze retorische explosies zijn te onverwacht,
te kolossaal en
te zeer onweersproken door de slang,
die nooit meer iets zegt of doet,
om de gebeurtenissen als de zoveelste mythische slag
voor te stellen.

Komisch dat elke gedachte aan een kosmisch conflict
verder wordt doorkruist door het feit dat de slang
de waarheid heeft gesproken over de vrucht van de boom
waarover de Heer God gelogen heeft.

De slang lijkt eerder het slachtoffer dan de grote vijand
van de heer god,
en als gevolg daarvan lijkt de bestraffing
van het menselijk koppel
bijna een lichtzinnige daad.

Als G*D, niet als de Heer God, had de schepper
zijn menselijke schepsels
de hele schepping gegeven om in te leven.
De Heer God, veel minder vrijgevig,
had ze alleen een tuin gegeven om te bewerken.
Nu is zelfs dat minder genereuze geschenk
teruggenomen!

Dit impliceert dat alle eerdere regelingen
die voor de mens werden getroffen,
herroepen zijn.
Als de mens de Heer God heeft teleurgesteld,
dan impliceert dat
dat alles wat G*D tijdens zijn zesdaagse arbeid heeft neergezet
ten bate van de mens evenmin een groot succes is.

Maar deze revisie is vooral verpletterend om het onverwachte ervan,
meer nog dan om haar omvang.
Zelfs als de Heer God een spelletje heeft gespeeld,
zelfs als hij de man en de vrouw niet hoefde te vragen waar ze waren
of vervolgens langs zijn goddelijke neus weg vroeg:
"Wie heeft u verteld dat u naakt bent?",
zelfs dan zijn we als het ware nog steeds onvoorbereid
op de snelheid en de wreedheid van zijn
wraakzuchtige reactie!

Waarom moet de Heer God,
die geduldig alle dieren van de schepping aan de mens
voorbij liet trekken om voor hem een geschikte partner te vinden,
zo hardvochtig en ongeduldig reageren op de ongehoorzaamheid
van de vrouw en het schijnbaar onschuldige foutje van de man?
Wat voor relatie blijkt de Heer God in deze
essentiele aanvangsmomenten te hebben
met de mensheid?

Waarom worden menselijke kinderen meestal jarenlang
vertroeteld en verwend om vroeger of later tot de conclusie te komen
dat de wereld geen paradijs is en dat de beschermde tuin
van onze jeugd voorgoed gesloopt is?

In
my green
paradise they put up
a parking lot!

In verwachting,
naamgevend en benoemend,
leren we de wereld kennen:
high hopes & deep valleys
of death
.......

En ever since:
sindsdien blijven we allen verlangen
naar de veilige baarmoeder van
totale geborgenheid en heerlijke koestering van
volmaakte
vriendenkringen die ons vaak blijken
teleur te stellen
in de werkelijkheid van
alledag
...

myDi is
als het ware
een van de vele springlevende bewijzen van
mythevorming, sprookjes vertellen, verhalen vertalen en
met onszelf en elk ander aan de haal gaan door
onze eigen fantasierijke verwerking van het 'kwade' en
verwerkelijking van
'het goede'
...

when
true hearts
lie withered and
fond ones are flown
oh
who would inhabit
this bleak world
alone?

als al het waarachtig interessante schijnt te vervagen en
het lijkt alsof we alleen op de wereld zijn om pijn te lijden
zonder troostende handen en woorden van anderen
wat heeft het leven dan nog
voor zin?


dat is ook waarom we lezen
en schrijven over wat we
doen en laten?


vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeengemeen
liefdesverdrietverliefdliefdesverdriet
gemeengemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk~~~~
~~~~~~~~~~~~~~~~gemeengemeengemeengemeengemeengemeengemeengemeen~~~~~~~~~~~~~~~~
*************************************************************^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@@##############################################verward

16 mrt 2004 - bewerkt op 29 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende