In 'Infinitesimals' volgt Amir Alexander de strijd

TUSSEN DIE TWEE KAMPEN:
in Italië ging 't de aanhangers v/d nieuwe wiskunde voor de wind & ze kregen er bv. de hartelijke steun van Galileï. Telkens weer kregen de censors v/d jezuïetenorde uit hun eigen gelederen 't verzoek om die aantrekkelijke variant v/d wis-kunde toe te staan & telkens werd dat verzoek ietwat anders verwoord, in de hope dat 't dàn misschien wèl mocht?

En ook keer op keer verboden de censors 't onderwijzen of zèlfs maar 't aanhangen ervan! Voor wiskundige toptalenten was dàt 'n drama: die vraag of je 'n vlak nu wèl of níet beschouwen kon als 'n verzameling lijnen, kòn 't verschil betekenen tussen 'n mooie carrière & 'n in stilte beoefende hobby! Uiteindelijk was er voor de nieuwe wiskunde @ Italia géén plaats meer, & daarmee, betoogt AA, óók niet voor de vrijheid van denken v/d ontluikende wetenschap: 't land van Galileï werd àchterlijk, de vooruitgang woonde voortaan in landen waar de kerk van Rome 't mìnder of helemaal níet [meer] voor 't zeggen had: England, Frankrijk & niet te vergeten: de Lage Landen a/d Noordzee ~~~~

BdH: 'bent u 'n historicus die aan wiskunde doet of òmgekeerd?' AA: "Ik heb twee vakken gestudeerd. Dàt is in Israël heel gewoon, maar déze combinatie was dat niet! Ik heb me altijd aangetrokken gevoeld tot de schoonheid & de perfectie van wiskunde; als je ermee bezigbent, heb je 't gevoel dat je toegang hebt tot 'n prachtige, harmonieuze, symmetrische wereld? Geschiedenis daarentegen gaat nu juist over mènsen, 'hun wereld': 't is 'r meestal nogal rommelig & ònvoorspelbaar!

Ìk vind 't leuk om dìe 2 werelden te verbinden, want jammergenoeg maakt juist die perfèctie van wiskunde dat mènsen er nog vaak vréémd tegenoverstaan; dat ze denken dat iedereen die aan wiskunde doet 'n genie is dat met z'n hoofd i/d wolken loopt, & waar zíj níets bij te zoeken zouden kunnen hebben?

Maar zó is het helemaal níet!"