in de relatie tussen wetenschap & spiritualiteit ben ik (db@md) af & toe (nogal) kritisch geweest over al dan niet georganiseerde spiritualiteit. Laat ik (voorlopig) eindigen met enige kritiek op de wetenschap, althans op de wetenschappers die zo hoogmoedig zijn dat ze spreken over de TOE of wel 'Theory Of Everything'. Tegen deze wetenschappers zou ik willen zeggen: kijk in 'n heldere zomernacht naar de sterren en reflecteer over de kosmos. Je hoeft echt niet je ratio weg te gooien, denk maar aan de meest gangbare theorie met betrekking tot het bestaan van ons universum WAARIN TIJD EN RUIMTE werden 'geboren' in 'n zg. BIG Bang?
Aanhangers v/d BB-theorie spreken van 'n 'singulariteit' waardoor deze oerex-plosie in gang 'werd gezet'!
Maar hoewel 't woord mooi (gevonden) is, kun je net zogoed 'mysterie' zeggen.
Ook recenter theorieën die nu claimen dat (juist) géén BB was, maar dat ons universum eeuwig heeft bestaan & 'zal bestaan', lossen dat mysterie niet op. Eeuwig is wel (heel) erg lang & we kunnen ons er niets bij voorstellen.
Hoe kan er iets zijn 'zonder begin'?
Daarover denkend wordt duidelijk dat 'n TOE 'r voorlopig (nog lang) niet inzit, hoewel 't mooi is om ernaar 'te streven'? Hoogmoed i/d wetenschap is net zomin op z'n plaats als hoogmoed in religie!
Uiteindelijk is iedere wetenschapper onder die sterren die 't 'mysterie' onder ogen durft te zien 'n 'spirituele' wetenschapper. Maar laat dat 'in gods Naam' de adequaatheid van z'n/d'r ('its' methoden & de (daarbijbehorende) onbevooroordeeldheid bij 't trekken van wetenschappelijke conclusies niet beïnvloeden!